ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣು ಮತ್ತು ಕಿವಿಯಾಗಿದ್ದವು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಜನರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುವುದು, ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗದ ಮುಖ್ಯ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣದ ಪ್ರಭಾವ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನೇ ಕುಗ್ಗಿಸಿದೆ ಎಂಬ ಟೀಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ.
ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿವಾಹಿನಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜಾಹೀರಾತಿನ ಆದಾಯದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿವೆ. ಇದರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಭಾವ ಸುದ್ದಿಗಳ ಮೇಲೂ ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನಹಿತಕ್ಕಿಂತ ಜಾಹೀರಾತುದಾರರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
“ಪೇಯ್ಡ್ ನ್ಯೂಸ್” ಎಂಬ ಪದವೇ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಹಣ ಪಡೆದು ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನಿಜಾಂಶಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚುವುದು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹತೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹೊಡೆತ ನೀಡಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಜನರು ಯಾವ ಸುದ್ದಿ ಸತ್ಯ, ಯಾವುದು ಪ್ರಚಾರ ಎಂಬ ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಟಿಆರ್ಪಿ ಮತ್ತು ಕ್ಲಿಕ್ಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೂ ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಳು ಮಾಡಿದೆ. ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ಸಂಚಲನಕಾರಿ ಸುದ್ದಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ರೈತರ ಸಂಕಷ್ಟ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯದಂತಹ ಗಂಭೀರ ವಿಷಯಗಳು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುತ್ತಿವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮಗಳನ್ನೂ ಹೊಣೆ ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಸತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಒತ್ತಡಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದಲೇ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಮೇಲೆ ಜನರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿದಿದೆ.
ಹಣವು ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ, ಅದು ಸತ್ಯ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಜನಸೇವೆಯನ್ನು ಮೀರಿದಾಗ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ತನ್ನ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಧ್ಯಮ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು, ಪತ್ರಕರ್ತರು ವೃತ್ತಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಓದುಗರು-ವೀಕ್ಷಕರು ಸಹ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಪತ್ರಿಕಾ ರಂಗವು ಮತ್ತೆ ಸಮಾಜದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
-ಗುಮ್ಮಯ್ಯ