ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಎಂದರೆ … ಹಿಮಾಲಯ ಏರಿದಷ್ಟೂ ಎತ್ತರ ಅದ ಏರ ಹೋಗಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದವರೆಷ್ಟೋ ಏರಲಾಗದೆ ಜರಿದವರೆಷ್ಟೋ.. ಏರಿ ಅರಿವಿನ ಬಿತ್ತರ ತಿಳಿದವರೆಷ್ಟೋ.. ಗಾಂಧಿ ಎಂದರೆ.. ಮಹಾಸಾಗರ ಇಳಿದಷ್ಟೂ ಆಳ ತಿಳಿದಷ್ಟೂ ಅಗಾಧ ಇಳಿಯ ಹೋಗಿ ಮುಳುಗಿದವರಷ್ಟೋ.. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಮುತ್ತುಗಳ…
Category: ಅನುದಿನ ಕವನ
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೫, ಕವಿ: ಟಿ.ಪಿ. ಉಮೇಶ್, ಹೊಳಲ್ಕೆರೆ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಗಾಂಧೀಜಿ ನಿನ್ನೆಗೆ ಮುಗಿದ ಕಥೆಯಲ್ಲ!
ಗಾಂಧೀಜಿ ನಿನ್ನೆಗೆ ಮುಗಿದ ಕಥೆಯಲ್ಲ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿಯದೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮಹಾಶಕ್ತಿವಂತ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವಿರದೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹೃದಯಗಳ ಗೆದ್ದ ಜನಮನದ ಮಹಾನಾಯಕ! ಮಾತಿನಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸತ್ಯವನ್ನಾಡದೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿದ ಲೋಕದ ಸತ್ಯಸಾಧಕ! ಶತ್ರುವನ್ನೆಂದಿಗು ದ್ವೇಷಿಸದೆ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಎದುರಿಸಿದ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೪, ಕವಿ: ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ, ಬೆಂಗಳೂರು
ಕೆಲವೊಂದು ಮೌನಗಳು ಅನಿಸುತ್ತವೆ ಸಮಾಧಾನಗಳಂತೆ ; ಮುಂಜಾನೆಯ ನಿಶಾಂತ ಸರೋವರ, ಮಳೆ ಹನಿಯುವ ಮುಂಚಿನ ಸ್ತಬ್ಧತೆ, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಖಾಲೀ ರಸ್ತೆ. ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮೌನಗಳು ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳಂತೆ – ಒಮ್ಮೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನೆಲೆಸಿರುವ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೩ , ಕವಯತ್ರಿ: ರೇಣುಕಾ ರಮಾನಂದ, ಅಂಕೋಲ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಸದಾ ಬಹಾರಿನ ಒಂದು ಗೀತೆ
ಸದಾ ಬಹಾರಿನ ಒಂದು ಗೀತೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆ ದಾಸವಾಳದ ಗಿಡ ಗಾಳಿ ಗಂಧ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತೂಗುತ್ತಿದೆ ಅದರ ದೇಟಿನ ತುದಿಗೆ ಒಂದು ಹೂ ಐದು ಎಸಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಕ್ಕು, ಇನ್ನೆರಡು ಪೇಲವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಾರ್ವಾದ ಪಾಲಾಗಿ ಗೋಲ ಗೋಲ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೨, ಹಿಂದಿ ಮೂಲ : ಇಮ್ರೋಜ್, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: (ಹಿರಿಯ ಕವಿ)-ಸಿದ್ಧರಾಮ ಕೂಡ್ಲಿಗಿ, ವಿಜಯನಗರ ಜಿ. ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತಿಹರು
ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತಿಹರು ಅವಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತಿಹರು ಬಹುಶ: ನೀನು ಅದೇ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಏನು ಹೇಳಲಿ…. ನೋವಿನಲ್ಲಿರಲು ಮತ್ತು ಒಂಟಿಯಾಗಿರಲು ನನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಸಮಯವೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳು ಈಗಲೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವಳು ಬೆಳಗಾಗಿ, ಸಂಜೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೧, ಕವಯತ್ರಿ: ವೀಣಾ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್, ಮಧುಗಿರಿ,
ಅವನೇನೋ ಮುಡಿಸಿ ಹೋದ, ಮುಡಿಗಿಷ್ಟು ಮಲ್ಲಿಗೆ… ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅರಳುತ್ತಿವೆ ನೆನಪುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮತ್ತೆ ಎಂದು ಬರುವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ?! ದೇಶ ಕಾಯಲು ಹೋದವನಿಗೆ, ಆಗೊಮ್ಮೆ, ಈಗೊಮ್ಮೆ ಬರಬಹುದು ಎನ್ನ ನೆನಪು ! ನನಗಿಲ್ಲಿ ಅನುಗಾಲ ಅವನದೇ ಕಂಪು ಇಂದು…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೮೦, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಎಂ. ಎಸ್.ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ…
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ… ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವ ಮರಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅನುಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಈಗ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹುಡುಗುತನದ ಚುರುಕು, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ- ಬಿದ್ದ ಭಾವ ನಾನು ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಅವಳೇ ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಈಗೀಗ ನಾನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಒಂದು…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೭೯, ಕವಯತ್ರಿ: ರಜನಿ ಕಾಂಬ್ಳೆ, ಬೆಳಗಾವಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಸಂಬಂಧಗಳು
ಸಂಬಂಧಗಳು ಸಂಬಂಧಗಳು ಎರಡು ಮೌನಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಕೆಲವು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮತಃ ಬರುತ್ತವೆ ಕೆಲವು ಹೃದಯದಲಿ ತಾನಾಗಿ ಮೊಳಕೆಯೊಡಿಯುತ್ತವೆ….. ಕೆಲವು ಕಾಲದಾಚೆಗೂ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತವೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯಾಗಿ ಕರಗುತ್ತವೆ…… ‘ನಮ್ಮವರು’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ದನಿಗಳಿವೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದೊಡನೆ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೭೮, ಚಿತ್ರ ಹಾಗೂ ಕವಿತೆ: ಜಬೀವುಲ್ಲಾ ಎಮ್. ಅಸದ್, ಹಿರಿಯೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಬದ್ಧನಾಗಿರು ಬದುಕಿಗೆ
ಬದ್ಧನಾಗಿರು ಬದುಕಿಗೆ ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿ ನಿಂತ ಹಸಿರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹಳದಿ ಬಿದಿರಿನ ಮೆಳೆಯ ನೆರಳು ಓಡಿ ಮೋಡಿ ಎಂಬಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಲೀಲೆ ಕೊಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಆಗಸದ ಕನ್ನಡಿ! ಅದಾವುದೋ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪುರ್ರನೆ ಹಾರಿ ಬೆಳ್ಹಕ್ಕಿ ಬಳಗವೊಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ನೀರಿಗಿಳಿದ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೭೭, ಕವಿ: ಎ.ಎನ್.ರಮೇಶ್, ಗುಬ್ಬಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಅಳಲು..!
“ಇದು ನಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮದೇ ಎದೆಯಾಳದ ಅಳಲಿನ ನೋವಿನ ಕವಿತೆ. ಶತ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಮಾನವತೆ ಮರೆತು ಮೆರೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ ನಮ್ಮದೇ ಬದುಕುಗಳ ವಿಷಾದದ ಭಾವಗೀತೆ. ನಾವೇಷ್ತೇ ಸಾಕ್ಷರರಾದರೂ.. ನಾವೆಷ್ಟೇ ನಗರೀಕರಾದರೂ.. ಅದೆಷ್ಟೇ ಆಧುನೀಕತೆಯ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೂ.. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಕ್ರೌರ್ಯ, ವಂಚನೆ, ಮತ್ಸರ, ಮೃಗತ್ವಗಳು…
