Category: ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಚಂದ್ರ ಕೇವಲ ನೆನಪಷ್ಟೇ ಸೂರ್ಯ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಎಳೆಬಿಸಿಲು ಹರಡುವಾಗ. ಚಂದ್ರ ಕೇವಲ ನೆಪವಷ್ಟೇ ಕೊರಳ ಬಳಸಿ ಚುಕ್ಕಿ ತಾರೆಗಳು ಮತ್ತಾಗಿ ಉದುರುವಾಗ. ಚಂದ್ರ ಕೇವಲ ಜಪವಷ್ಟೇ ಬೆಳದಿಂಗಳು ಎದೆಗಿಳಿದಿಳಿದು ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ ನೂಲು ನೇಯುವಾಗ. ಚಂದ್ರ ಕೇವಲ ಕಾಯವಷ್ಟೇ ಬಾಗುತ…

ದಂತದ ಗೊಂಬೆ ನನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ಜೀವ ನೀಡಿದವಳು ದಂತದ ಗೊಂಬೆಯಂತವಳು ಪಳ ಪಳನೆ ಹೊಳೆದು ನನ್ನ ಸೆಳೆದವಳು//. ಕಣ್ಣಾ ಎದುರಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ನಿಂದವಳು ನನ್ನ ಮನವ ಚಂಚಲಗೊಳಿಸಲು ಬಂದಾ ಮೋಹಿನಿ ಇವಳು//. ಅಪ್ರತಿಮ ಚೆಲುವೆ ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಧರೆಗಿಳಿದ…

ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳ ನಗು ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲಿ ಶಾಲೆಯಲಿ ಪಾಠವೊಂದಿತ್ತು “ದೇವರ ನಗು” ಈ ಮನುಷ್ಯ ನಾನು, ನನ್ನದು ಎಂಬ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಆಹಂಕಾರದಿಂದ ವರ್ತಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದೇವರು ನಗುತ್ತಾನಂತೆ… ಈಗೂಂದು ಜಿಜ್ಞಾಸೆ… ಈ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಯಾವಾಗ ಮನಸೊಯಿಚ್ಛೆ ನಗಬಹುದು ಅವರ ವಸ್ತ್ರ ಸಂಹಿತೆ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಡಸು…

ತಾರಾ ಲೋಕದ ತಾರೆಯೆ ಮರೆತಿರಲಾರೆ ನಿನ್ನನ್ನು; ಅನುದಿನ ಬರುತಿಹ ಸವಿ ನೆನಪಿನ ತಂಗಾಳಿಯೆ! ಹಾಡದಿರಲಾರೆ ಒಲವನ್ನು; ಅನುಕ್ಷಣ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿವ ಹೂ ಮಳೆಯೆ! ನೀ ಹೋದ ಘಳಿಗೆಯದು; ಅರಿಯದೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆರಗಿದ ಸಿಡಿಲ ಆಘಾತವೆ! ನೀ ಮಾತುಬಿಟ್ಟ ದಿನವದು; ಅಲೆಗಳ ಸುಳಿಗೆ…

ಜನುಮದಾತರು… ಆ ಮಡಿಲು ಆ ಹೆಗಲು ಒಂದು ಸ್ವರ್ಗ ಒಂದು ಗುರಿ ಬಾಳುವ ರೀತಿಗೆ ಸುಂದರ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಕಿರಣಗಳು… ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳು ಕನಸ ಕಾಣಲು ನನಸು ಮಾಡುವ ಕೈಗಳು ಬಾಳ ಬಂಡಿಗಳು ಸಾಗುವ ಹೂಗಳು ಏಳು ಬೀಳು…

ಪ್ರೀತಿ ಮಾಸದ ಕೊನೆಯಲ್ಲರಸಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿ ಸಂಬಳ ಗಿಟ್ಟಿಸಿದವಳೆ ಹುಟ್ಟಿಸುವಳು ಭಯ ಭೀತಿ. ಕೋಪ ನನ್ನರಸಿಯ ಕೋಪ ದಲಿ ನಿತ್ಯ ಏಳುವೆನು ಮಿಂದು ನಯವಾಗಿ ಕರೆಯಲು ಬಿಗಿದಪ್ಪುವಳು ಬಂದು ಹಾಸ್ಯ ಮಡದಿಯ ಮಾತಿನಲಿ ತೇಲುತಿರಲು ತಿಳಿ ಹಾಸ್ಯ ವರ್ಷಗಳೂ…

ಅವನು ಹೀಗೆ, ಎದುರಿರುತ್ತಾನೆ ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಇವಳ ಬಣ್ಣ ಗುರ್ತಿಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ ಕಂಗಳ ಹುಡುಕಿಸುತ್ತಾನೆ ಎದುರಾದ ವೇಳೆಗೆ ತಾನೇ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎದೆಯ ಸ್ಥಿಮಿತ ಹತೋಟಿಗೆ ಬರದಷ್ಟು ಅವಳೇ ಎದುರು ಕೂರಿಸಿ ಈಗ ನೋಡು ನನ್ನ ಕಂಗಳೆಂದು ಬಿಸಿ ಕಾಫಿ ಹೀರಿಸುತ್ತಾಳೆ…

ರೊಟ್ಟಿಯಾಗರಳಿ ಕುದಿವೆಸರಲಿ ಮಿಜ್ಜಿ ಮಿಜ್ಜಿ ನಾದಿ ಹದಗೊಂಡ ಹಿಟ್ಟವಳು. ಬಿಗಿ ಪಟ್ಟಿನ ತಾಳಕೆ ಹಿಗ್ಗಿ ಹಿಗ್ಗಿ  ಗುಂಡಗೆ ರೊಟ್ಟಿಯಾದವಳು. ಕಾದ್ಹೆಂಚಲಿ ಮಗ್ಗಲಾಗಿ ಮೈ ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡವಳು. ಮಕ್ಕಳ ಹಿಡಿಗೆ ಮುಟಿಗಿಯಾಗಿ ಕರುಳ ಹಸಿವ ನೀಗಿದವಳು ತರಹೆವಾರಿ ಪದಾರ್ಥಗಳೊಡಗೂಡಿ ಒಡಲ್ಹಸಿವಿಗೆ ಆಹಾರವಾದವಳು ಕಣ್ಣಿನೊಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಗಿ…

” ನನ್ನಿರುವಿಕೆ ನಾ ಮರೆತ ಸಮಯ.!” ನಾ ಹಾಡಾಗುತ್ತೇನೆ.. ನೀ ನನ್ನ ಒಲವ ಹಾಡಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪಲ್ಲವಿಯಾದಾಗಲೆಲ್ಲ.! ನಾ ನವಿಲಾಗುತ್ತೇನೆ… ನೀ ನನ್ನ ಮನದಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕನಸಿನ ಕಣ್ಣಾದಾಗಲೆಲ್ಲ.! ನಾ ಕೋಗಿಲೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ… ನೀ ಮಾಮರದ ಚಿಗುರಂತೆ ನಲ್ಮೆ ನೀಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ.! ನಾ ಜಿಂಕೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ..…

ಕ್ಷಮಿಸಿ ಇದು ಕವಿತೆಯಲ್ಲ! ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಅವರದೇ ವೇದಿಕೆ ಮಾತು, ಕಥೆ, ಕವಿತೆ ಗೋಷ್ಠಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾನವೀಯತೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಸಮಾನತೆ ಎಂದೆಲ್ಲ ಬೊಬ್ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೇವಲ ದಿಖಾವ ಅಷ್ಟೇ ಬಿಡಿ, ಅವರೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಈಗ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನಾವು, ನಮ್ಮವರು ನಮಗೆ ಬೇಕಾದವರಷ್ಟೇ…