Category: ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ

ಬರಗೆಟ್ಟ ಭರವಸೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೊರಗಿ ಆಲಾಪಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಮಳೆ ಸುರಿದು ತಂಪಾದ ವಾರ್ತೆಗೆ ಕಿವಿಯಾನಿಸಿ ಇಲ್ಲೂ ಅಂತಹದ್ದೆ ತಂಪಿಗೆ ಹಪಾಹಪಿಸಿ ಸೋತಾಗ… ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಮತ್ತದೆ ತಂಪಿನ ಸುವಾರ್ತೆ ಆಸೆಯ ಪಸೆ ಒಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಸೆಯೂ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಒರಟು ದೇಹ ಒರಟೊರಟಾದ ನೆಲಕ್ಕೊರಗಿ ಬೆನ್ನ ನವೆ…

ನಾನೂ ನಿಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದೇನೆ! (ಒಂದು ಗದ್ಯದಂತಹ ಪದ್ಯ!) `ನಿಮ್ಮ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಜಂಜಾಟವಿರಲಿಲ್ಲ ‘ ಯುವಕರು, ಮಕ್ಕಳು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. `ನನ್ನ ಕಾಲವೆಂದರೇನು?’ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ ಬದುಕಿರುವಷ್ಟು ದಿನ ನನ್ನದೇ ಕಾಲವಲ್ಲವೇ? ಯೌವನವಷ್ಟೇ ಕಾಲವೇ? ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವಲ್ಲವೇ? ಜಂಜಡಗಳ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಗಿದೆ, ನಿಜ…

ಹೇಳಬೇಕಿದೆ ನಿನಗೆ ಮಗಳೇ….. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ಅಸಾಧಾರಣ, ಅದ್ಭುತವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಿನವೂ ತೇಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ , ನೆನಪಿರಲಿ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ,ನೀನೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಜನರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೆಯವಳಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಬದುಕೊಂದ ಅಪ್ಪಿಬಿಡು ಬದುಕಿನೋಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಗೋಜೇ ಬೇಡ ಗೆದ್ದವರಿಗೊಂದು ಚಪ್ಪಾಳೆಯ ತಟ್ಟಿಬಿಡು…

ಕೊನೆಯ ಕಂಬನಿಯ ಮುಗುಳ್ನಗೆ! ಮುರಿದು ಬಿದ್ದ ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿಯ ವಿಲವಿಲ ಸದ್ದು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಏಕೋ ಕಿವುಡಾಗಿದೆ ಆಗಸ ಕುರುಡಾಗಿದೆ ಭೂಮಿ ಕೊರಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಕರ್ಕಶವಾಗಿದೆ ಕೂಹೂ ಯಾರಿಗೂ ಬೇಡದ ನೋವು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ದೂರ ಸರಿವ ನೆರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಜೋತುಬಿದ್ದ ಪಂಜರವೊಂದು…

ಬಿಸಿಲ ಝಳದ ಹನಿಗಳು 1. ಉದ್ದಾನುದ್ದ ರಸ್ತೆಯ ತುಂಬಾ ಚಲ್ಲಾಡಿದ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ ಆ ತಿರುವಲ್ಲಿ ಸತಾಯಿಸುವ ನಿನ್ನ ನೆನಪು 2. ಬಿಸಿಲಿಗೆ ತಂಪಾಗುವ ಹಂಗಿಲ್ಲ ರಸ್ತೆ ತುಂಬಾ ಬೇಗೆಯ ಹಾವಳಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಿರುಕುಬಿಟ್ಟ ಹಾದಿಗೆ ನೆನಪುಗಳ ತೇಪೆ 3. ಬಿಸಿಲು…

ಮಗಳೆಂದರೆ ಹಾಗಲ್ಲವೆ… ಇವಳ ಕಿರುನಗೆಯೊಳಗೆ ಕವಿತೆ ಅಡಗಿದೆ ಮಾತು ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಬೆಳಕನಿಯುವ ಪರಿಮಳ ಸುತ್ತಲೂ ಹಾಗೆ ಇರುವುದು ತಳಿರು ಚಿಗುರೊಡೆದು ಗಂಧವಿತ್ತಂತೆ… ಬೀಸೋ ಗಾಳಿಯ ಜೋರು ಸದ್ದಿಗೆ ತಣ್ಣನೆಯ ಹೊದಿಕೆ ಇವಳ ಕಿರುನಗೆ ಎಡಬಲದಲ್ಲಿ ಅರಳೋ ಮೊಗ್ಗಿಗೆ- ಸಾಕ್ಷಿಯಂತೆ ಚೈತ್ರೋದಯ…

ಸಿದ್ಧಗಂಗಾ ಶ್ರೀಗಳ ಸುಪ್ರಭಾತ ಸಿದ್ಧ ಗಂಗೆಯ ಸಿದ್ಧಿಪುರುಷ ನಿನ್ನ ಸ್ಮರಣೆ ನಮಗೆ ಹರುಷ ಬಡವರ ಬಾಳಿನ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತ ನಿನ್ನ ನೆನವೇ ಬದುಕಿನ ಸುಪ್ರಭಾತ ಅನ್ನವನಿಟ್ಟು ನನ್ನಿಯ ನುಡಿಸಿದರು ಅಕ್ಷರಗಳ ರಂಗೋಲಿ‌ ಬರೆಸಿದರು ಆಶ್ರಯವಿಟ್ಟರು ಮಹಾ ಮಾತೆಯಾಗಿ ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹದ ಶ್ರೀಪತಿಯಾಗಿ ಬಿಕ್ಷೆಯ…

ಗಜಲ್ ಬಂದ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಲ್ಲವನು ಕಳಚಿದ ನಂತರ ನೋಡದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎದೆಯ ಬಾಂದಳದಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ರಂಗಿನ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಬಿಸಿಲು ಮಳೆಯು ಕರಗಿದೊಡನೆ ಇರದೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಪುಟ್ಟ ತಲೆಯಲು ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಯಕೆಯ ಬಾನಾಡಿಗಳು ತೇಲುವ ಶಕ್ತಿ ಮುಗಿದೊಡನೆ…

ಯುಗಾದಿ ಮತ್ತೆ ಬರುತಿದೆ….. ನಿನ್ನೆಗಳ ಬಿಡದೆ ಗುಡಿಸಿ ಪೇರಿಸಿ ಅದರೊಡಲಲಿ ಹಸಿರು ಚಿಗುರಿಸಿ ಕೆಂದಳಿರ ನೆರಳಲಿ ಪವಡಿಸಿ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟ ಮರಿ ಹಕ್ಕಿ ಕೊರಳಲಿ ರಾಗ ನುಡಿಸಿ ಮೈಮರೆಸಿ ತೆರೆ ಒಂದ ಪಸರಿಸುತ ಯುಗಾದಿ ಮತ್ತೆ ಬರುತಿದೆ ಸಮಯದ ಬೆನ್ನೇರಿ ಹುಸಿ ನಗುತ…

ಅವ್ವನ ಉಗಾದಿ ನೋಡಕ್ ನಮ್ಮವ್ವ ಶರಣೆ ಆದರೆ ಒಂದೀಟ್ ಬ್ಯಾರೆ ಉಗಾದಿ ಅಂದ್ರು,ಯಾಕಿದ್ದೀತೇಳಂತ ನಸುಕೀಲೇ ಎದ್ದು ನಿದ್ದೇಲಿರೊ ಮಕ್ಳು ಮರೀನ ಹಾಸೀದ ಕೌದಿನೇ ಮಗುಚಿ ಮೈ ಮೇಲೆಳೆದು ಮಾಯವಾದ್ರೆ . ಮಲಗಿದ ಮಕ್ಳು ಹಾಸ್ಗೇಲಿ ಮಿಸ್ಕಾಡುತ್ಲೇ ಎಂಟಾಣೆ ಕೂಲಿ ತರಾಕಿ ನೋಡಾಕ್…