Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಕವಿ ಪರಿಚಯ: 1970 ಜುಲೈ 22 ರಂದು ಜನಿಸಿರುವ ಮಾಣಿಕ ನೇಳಗಿ ತಾಳಮಡಗಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗೀಳು 1990ರಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ. ಕವನದ ಜತೆ ಕತೆ,ಚಿಂತನ,ಲೇಖನ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸವಿದ್ದು ಸಾಕಷ್ಟು ಕವನ ,ಚಿಂತನಗಳು ಕಲಬುರಗಿಯ ಆಕಾಶವಾಣಿ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಬಿತ್ತರಗೊಂಡಿವೆ, ಖಜಾನೆ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುವ  ಮಾಣಿಕ…

ಅವನನು ಸುಮ್ಮನೆ ಪಡೆದವಳಲ್ಲ ಅವಳು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಬಿರುಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪದಲ್ಲಿ ಓಣಿ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಸೆಯಾಗಿ ಹುಡುಕಿದಳು ನಂಬಿಕೆ ಎಂಬ ಕುದುರೆ ಏರಿ ಆಸೆಗಳ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯಲೇಬೇಕೆಂದು ರಹದಾರಿ ಸವೆಸಿದಳು ಗೊತ್ತೇ! ಅವನ ಕಣಕಣದಲಿ ಬೆಸುಗೆಗೊಳ್ಳಲು ಅವನ ಉಸಿರಲಿ ಉಸಿರ ಬೆರೆಸಲು…

ಜೈಭೀಮ್…. ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ ನೀವೆ ತೋರಿದ ಹೆದ್ದಾರಿಯು ಸಾಗಬೇಕಿದೆ ಬಹುಜನರೆಲ್ಲರು ಒಂದುಗೂಡಿಯು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ನಮಗೆ ಎಲ್ಲಹಕ್ಕು ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದೆ ನೀ ಬೌದ್ಧಬಿಕ್ಕು ಜೈಭೀಮ ಮಹಾರಾಜ ಈ ದೇಶಕೆ ಬೆಳಕಿನ ತೇಜ ನೀವೆ ನಮ್ಮನ್ನ ಕಾಯುವ ಈ ದೇಶದ ನಿರ್ಮಾತೃ…

ಆಕ್ರೋಶ ಮನದೊಳಗಿನ ಬೇಸಿಗೆಗೆ ಆಕ್ರೋಶದ ಅಗ್ನಿ ತುಟಿ ಬಿಡುವ ಹಂಬಲವಿದ್ದರೂ ಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಸಂಕೋಲೆಯ ಹಗ್ಗಗಳು…. ಸುತ್ತಲೂ ಎತ್ತ ಸುತ್ತಿದರೂ ಗಗನದ ನೀಲಿ ಛಾಯೆಗೆ ಬಾಯಾರಿಕೆಯಾಗಿ ಆಯಾಸಗೊಂಡಿದೆ….. ಬಡತನದ ಬವಣೆಗೆ ಶ್ರೀಮಂತರ ಹುಸಿ ಆಶ್ವಾಸನೆ ನಕ್ಕು ವ್ಯಂಗ್ಯ ಹೊರಸೂಸುತಿದೆ…. ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಕೊಡಲಿಯ…

ಕೊಳಲ ನಾದದ ಕನಸ ಗುಂಗಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿವೆ ಅವನಿರದ ವಿರಹ ದುರಿಯಲ್ಲಿ ಗೋಪಾಲನಿರದ ಯಮುನೆಯ ದಂಡೆ ಕೊಳಲು ಒಂಟಿ ಅನಾಥ ಬೇಸರದ ದನಿಯಲಿ ಅನಾಹತ ನಾದ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಲ ಬಯಸಿದ್ದೆ ಕೊಳದನಿಗೆ ನಾ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕುಣಿಯಬೇಕೆಂದು ಅವನೋ ಕೊಳದನಿಯನು ಹರಸುತ್ತ ಓಡುವ…

ಗಜಲ್ ನಗುವಿನ ಅಲೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ ಭವಸಾಗರವ ದಾಟಿಸಿದೆಯಾ ನೀನು ಮುತ್ತಿನ ಮತ್ತಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ ರಸಸಾಗರವ ಸುರಿಸಿದೆಯಾ ನೀನು ಒನಪಿನ ವೈಯಾರದಲಿ ಮೆರೆಯುತ ಪ್ರೇಮದ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿರುವೆನಲ್ಲ ಸಕಲೈಸಿರಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಸುರಿದು ಸುಖಸಾಗರದಿ ಮುಳುಗಿಸಿದೆಯಾ ನೀನು ಬರಡು ಭೂಮಿಯನು ಹದಗೊಳಿಸಿ ಒಲವ ಚಿಗುರನು…

ಸಮತೆಯ ಸೂರ್ಯ ಭಾರತದಿ ಉದಿಸಿದ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಜಗದಗಲ ಹರಡಿತು ಸಮತೆಯ ಹೊಂಗಿರಣ ಸಾಧನೆಯ ಹಾದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದೆ ಧೈರ್ಯದ ತೋರಣ ನೀ ಬೀರಿದ ಸಮತೆಯ ಬೆಳಕೆ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಪ್ರೇರಣ ಭಾರತೀಯರಿಗೆಂದೆ ರಚಿಸಿದೆ ಸಂವಿಧಾನ ಜೀವಿಸಲು ಕಲಿಸಿದೆ ವೈಚಾರಿಕತೆಯ ವಿಧಾನ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಘಟನೆ…

ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಂದ…. ನಿನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಂದ ಅಮ್ಮ ಮುದ್ದೆ ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಳು ಜೋಡಿಲ್ಲದೆ ಚಿಂತೆಗೀಡಾದಳು ಆಗ ಮನೆಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬಂದ ಬಾಪ್ಪಾ ಎಂದಳು ಅಮ್ಮ ಬಂದು ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಅಮ್ಮನೆದುರು ಕುಳಿತ ಯಾಕಮ್ಮಾ ಚಿಂತೆ ಎಂದ ಜೋಡಿಲ್ಲಪ್ಪ ಏನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದಳು…

ಭೀಮಭಾಸ್ಕರ ಕಾರುಣ್ಯದ ಸಿಂಧುವೆ ಬೆಂದವರ ಬಂಧುವೆ ನೊಂದವರ ತಂದೆಯೆ ಭೀಮಬಂಧುವೇ ಶತಮಾನದ ಸರಳುಗಳಲಿ ನರಳಿವೆ ಜೀವ ಬಳಲಿದ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಭಾವ ದಮನಿತರ ಎದೆಗಳಲಿ ಬರೀ ನೋವು-ನರಕ ಬೆವರಳಿಸಿ ಭರವಸೆಯ ತಂದಿ ಈ ಜನಕ ಕಾರ್ಮೋಡದ ಆಗಸದಲಿ ಕೋಲ್ಮಿಂಚು ಮಿಂಚಿ ಬಾಳಂಗಳ…

ಅಶಾಂತೆಯ ಶಾಂತ! ಕವಿತೆಯೊಂದು ತಾರಸಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಣಿಯಿತು, ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದಳು. ಹಿತ್ತಲ ಬಾಗಿಲು ತಟ್ಟಿ ಹೆದರಿಸಿತು, ಕಿವುಡಾದಳು. ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿಣುಕಿ ನೋಡಿದಾಗಂತೂ ಕುರುಡಾದಳು. ಒಂದು ದಿನ ತೀರಾ ಮುಂಬಾಗಿಲನ್ನೇ ಬಡಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಚಿಲಕವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿದಳು. ಎದೆಯೊಳಗಿಂದಲೇ ಎದ್ದು ಬಂದಾಗ ತಬ್ಬಿಬ್ಬಾದಳು. ಕವಿತೆಯೆಂಬ ಕುರುಡು ನೊಣದಿಂದ…