ಮಾತ್ರೆ ತಿಂದು ಬೆಳೆದ ದೇಹ, ಜಮೀನು ಮಾರಿದ ದುಡ್ಡು, ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಆದ ಗೆಳೆತನ — ಬಹಳ ದಿನ ಬಾಳಿಕೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ
ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. “ಮಗಾ, ಬೇರಿನಿಂದ ಕಿತ್ತ ಗಿಡ ಎಷ್ಟೇ ಹಸಿರಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಅದು ಬಾಳುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರು ಮಣ್ಣಲ್ಲಿರಬೇಕು.” ಆ ಮಾತಿನ ಆಳ ಇಂದು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಬೇಗ ಬೇಕು. ದೇಹ ಬೇಗ ಬೆಳೆಯಬೇಕು, ದುಡ್ಡು ಬೇಗ ಬರಬೇಕು, ಗೆಳೆಯರು ಬೇಗ ಸಿಗಬೇಕು. ಆದರೆ ಬೇಗ ಬಂದದ್ದು ಬೇಗ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಾವು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ.
ಮಾತ್ರೆ ತಿಂದು ಬೆಳೆದ ದೇಹ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇಹ ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದರೆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ದುಡಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ನೇಗಿಲು ಹೊಡೆಯುವುದು, ಹುಲ್ಲು ಹೊರುವುದು, ಮರ ಹತ್ತುವುದು, ನದಿಯಲ್ಲಿ ಈಜುವುದು — ಇದೇ ವ್ಯಾಯಾಮವಾಗಿತ್ತು. ಅನ್ನ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಬೆವರು ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ದೇಹವೂ ಸತ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ಇಂದು ಜಿಮ್ಗೆ ಹೋಗಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಸ್ಪ್ಯಾಕ್ ಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರೆ, ಪೌಡರ್, ಇಂಜೆಕ್ಷನ್. ದೇಹ ಉಬ್ಬುತ್ತದೆ, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ದೇಹದೊಳಗೆ ಏನಿದೆ? ಮಾತ್ರೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಮರುದಿನವೇ ದೇಹ ಕರಗಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಮೂತ್ರಪಿಂಡ ಹಾಳಾಗುತ್ತದೆ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಹೃದಯ ದುರ್ಬಲವಾಗುತ್ತದೆ. ವೈದ್ಯರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಕೃತಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಸ್ನಾಯು ದೇಹದ ಶತ್ರು.
ಪ್ರಕೃತಿ ನಿಯಮ ಸರಳ: ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಮರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಬಾಳುತ್ತದೆ. ಅಣಬೆ ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಮರುದಿನವೇ ಕೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಾತ್ರೆಯ ದೇಹ ಅಣಬೆಯಿದ್ದಂತೆ.
ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಂದಿರ ದೇಹ ನೋಡಿ. ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷವಾದರೂ ನೇಗಿಲು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರೋಟಿನ್ ಪೌಡರ್ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸುಳ್ಳು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಜಮೀನು ಮಾರಿದ ದುಡ್ಡು
ರೈತನಿಗೆ ಜಮೀನು ಎಂದರೆ ಬರೀ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಬದುಕು. ತಲೆಮಾರುಗಳ ಬೆವರಿನ ಸಂಕೇತ. ಅಪ್ಪ-ಅಜ್ಜ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಮಣ್ಣು.
ಆದರೆ ಇಂದು ಜಮೀನು ಮಾರಿ ಬಂದ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾರು, ಮನೆ, ಐಷಾರಾಮ. ಮೊದಲ ವರ್ಷ ಸಂಭ್ರಮ. ಎರಡನೇ ವರ್ಷ ಅಭ್ಯಾಸ. ಮೂರನೇ ವರ್ಷ ದುಡ್ಡು ಖಾಲಿ. ನಾಲ್ಕನೇ ವರ್ಷ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಏನೂ ಇಲ್ಲ — ಜಮೀನೂ ಇಲ್ಲ, ದುಡ್ಡೂ ಇಲ್ಲ.
ಜಮೀನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಬೆಳೆ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಕಾಮಧೇನುವಿದ್ದಂತೆ — ಪ್ರತಿದಿನ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸು. ಹಸುವನ್ನೇ ಕಡಿದು ಒಂದೇ ದಿನ ಮಾಂಸ ತಿಂದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಒಂದೇ ದಿನದ ಔತಣ, ಆಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತ ಹಸಿವು.
ದುಡ್ಡು ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಗೆಳೆಯರು ಬರುತ್ತಾರೆ, ಸಂಬಂಧಿಕರು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ದುಡ್ಡು ಖಾಲಿಯಾದ ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ದೂರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಜಮೀನು ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಅದು ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕೈಹಿಡಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಾರಿದ ದುಡ್ಡು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಕೈಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ — ಆಮೇಲೆ ಕೈಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಹಿರಿಯರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು: “ನೆಲ ಮಾರಬೇಡಿ, ನೆಲವೇ ತಾಯಿ.” ತಾಯಿಯನ್ನು ಮಾರಿದವನು ಅನಾಥನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವಲ್ಲ, ಜೀವನಶಾಸ್ತ್ರ.
ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಆದ ಗೆಳೆತನ
ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಗೆಳೆತನ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಹಟ್ಟಿಯ ಮುಂದೆ, ಹೊಲದ ಬದುವಿನಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯ ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ. ಜೊತೆಗೆ ಊಟ ಮಾಡಿ, ಜೊತೆಗೆ ಅತ್ತು, ಜೊತೆಗೆ ನಕ್ಕು ಬೆಳೆದ ಸ್ನೇಹ. ಆ ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನ ವಾಸನೆ ಇತ್ತು, ಕಣ್ಣೀರಿನ ಉಪ್ಪಿತ್ತು.
ಇಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ ರಿಕ್ವೆಸ್ಟ್ ಕಳುಹಿಸಿದ ಕ್ಷಣವೇ “ಗೆಳೆಯ”. ಲೈಕ್ ಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲ ಆತ್ಮೀಯರು. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಶುಭಾಶಯ ಕೋರಿದವರೆಲ್ಲ ಹಿತೈಷಿಗಳು. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಕಷ್ಟ ಬಂದ ದಿನ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ನೋಡಿ — ಎಷ್ಟು ಜನ ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ?
ವರ್ಚುವಲ್ ಗೆಳೆತನ ವರ್ಚುವಲ್ ದೇಹದಂತೆಯೇ. ಕಾಣಲು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಮುಟ್ಟಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಸಾವಿರ ಫಾಲೋವರ್ಗಳಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ನೀರು ಕೊಡಲು ಒಬ್ಬರೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆ-ಮುಂಜಿಗಳಿಗೆ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನ, ಆದರೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೆಗಲು ಕೊಡಲು ನಾಲ್ವರು ಬೇಕು — ಆ ನಾಲ್ವರು ಫೇಸ್ಬುಕ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಕೆಟ್ಟದ್ದಲ್ಲ. ದೂರದ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತರುವ ಸಾಧನ ಅದು. ಆದರೆ ಸಾಧನವೇ ಸಂಬಂಧವಾದಾಗ ಸಮಸ್ಯೆ. ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯ ಬೆಳಕು ನಿಜವಾದ ಮುಖದ ಬೆಳಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಮೂ common ಸೂತ್ರ
ಈ ಮೂರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೂತ್ರವಿದೆ — ಸಹಜವಲ್ಲದ್ದು ಶಾಶ್ವತವಲ್ಲ.
ದೇಹ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು — ದುಡಿಮೆಯಿಂದ, ಸಾತ್ವಿಕ ಅನ್ನದಿಂದ. ದುಡ್ಡು ಸಹಜವಾಗಿ ಬರಬೇಕು — ಶ್ರಮದಿಂದ, ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ, ನೆಲದ ಕೃಪೆಯಿಂದ. ಗೆಳೆತನ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು — ಸಮಯ ಕೊಟ್ಟು, ಕಷ್ಟ-ಸುಖ ಹಂಚಿಕೊಂಡು, ಮುಖಾಮುಖಿ ಕೂತು.
ಕೃತಕವಾದದ್ದು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬೇರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರಿಲ್ಲದ್ದು ಗಾಳಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.
ಬುದ್ಧ ಹೇಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು — ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳೂ ಅನಿತ್ಯ. ಆದರೆ ಅನಿತ್ಯದಲ್ಲೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ: ಸಹಜವಾದ ಅನಿತ್ಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಗೌರವದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಕೃತಕವಾದ ಅನಿತ್ಯ ದಿಢೀರನೆ, ಅವಮಾನದಿಂದ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಯುವಜನರೇ, ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ — ಆದರೆ ಮಾತ್ರೆಯಿಂದಲ್ಲ, ದುಡಿಮೆಯಿಂದ. ದುಡ್ಡನ್ನು ಗಳಿಸಿ — ಆದರೆ ನೆಲ ಮಾರಿಯಲ್ಲ, ನೆಲ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು. ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಮಾಡಿ — ಆದರೆ ಪರದೆಯ ಮೇಲಲ್ಲ, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ.
ಬೇರು ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋದಷ್ಟೂ ಮರ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಬದುಕೂ ಹಾಗೆಯೇ — ಆಳವಾದ ಬೇರು, ನಿಧಾನವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಫಲ.
ಮಾತ್ರೆಯ ದೇಹ ಕರಗುತ್ತದೆ, ಮಾರಿದ ಜಮೀನಿನ ದುಡ್ಡು ಖಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗೆಳೆತನ ಮರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬೆವರಿನ ದೇಹ, ಉಳಿಸಿದ ನೆಲ, ನಿಜವಾದ ಸ್ನೇಹ — ಇವು ಮೂರು ತಲೆಮಾರು ಬಾಳುತ್ತವೆ.
-ಮ.ನಾ.ಉಡುಪ, ಮಂಡ್ಯ