Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ನೀವು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮಗೇ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಂತೆ ಒಂದು ಕವಿತೆ ಸಿಗಬಹುದು ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತು ಓದಿಬಿಡಿ ನಂತರ ನೀವು ಏನನ್ನೋ ಯೋಚಿಸಬಹುದು, ಹಾಗಾಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆದುಬಿಡಿ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕವಿತೆ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತದೆ ಮಾತನಾಡಿಸಿರಿ, ಈಗಲೂ ಯೋಚನೆಗೆ ಏನೂ ಸಿಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮುಂದೆ…

ಎಂಥ ರೊಚ್ಚು, ಆವೇಶದ ಕವಿತೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದವೂ ಸಿಡಿಗುಂಡಿನಂತೆ. ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ರೊಚ್ಚು, ಆವೇಶ ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ಕವಿ ಡಾ.ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯನವರಿಗೆ ಡಾ.ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯ ಅವರೇ ಸಾಟಿ! ಭೌತಿಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜತೆ ಇರದಿದ್ದರೂ ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಮನಸುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.   …

ನೆನಪುಗಳೇ ಹೀಗೆ ಕಳೆದು ಹೋದುದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೆದಕಿ ಗಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ|| ಭಾವಗಳೇ ಹೀಗೆ ಬೇಡವಾದುದನ್ನೇ ಬೇಡಿ ಬೇಡಿ ದಣಿದು ದುಃಖ ಪಡುತ್ತವೆ|| ಅನುಭಾವಿಗಳ ನುಡಿ ಕೇಳಿ ಮನದ ಕಲ್ಮಶಗಳೆಲ್ಲ ಕ್ಷಣ ಹೊತ್ತು ಕರಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ| ಕೆಡಕುಗಳೇ ಹೀಗೆ ತೊರೆದುದನ್ನೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು…

ಅಪ್ಪ ಅಂದರೆ ಅಪ್ಪ ಅಷ್ಟೆ ಹೊಡೆದು ಹೊಡೆದೂ ಮಗ್ಗಿ ಕಲಿಸಿದ ಅಕ್ಷರದ ದಾರಿ ತೋರಲು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸಿದ ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕಷ್ಟಗಳ ನುಂಗಿ ಸುಖವನ್ನಷ್ಟೇ ಉಣಿಸಿದ ಆಲದ ಮರದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಹರಡಿ ತನ್ನ ಕುಡಿಯೆಂದು ಬೀಗಿದ ಆಗಸದ ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನೆಣಿಸಲು ಕಲಿಸುತ್ತಲೇ ನೆಲದ ನಡಿಗೆಯ…

ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಾಗೊಮ್ಮೆ ಅದೇ ಅಳುಕು ಅದೇ ಭಯ ಅದೇ ದುಗುಡ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೇ ರವಿಕೆಯ ಒಂದೊಂದು ತೊಳುಗಳನ್ನು ಏರಿಸಿ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿತದ ಬಂಧನದಲ್ಲೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೈಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಕೈದಿಯ ಕೊಳಗಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ ಲಂಗದ ಲಾಡಿ ಬಿಗಿದಾಗ ನರನಾಡಿಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಟ್ಟಿ…

ಮಕ್ಕಳ ಪದ್ಯ ನಮ್ಮನೆ ನೋಡಲು ಹಾರಿ ಬಂದ ಹಕ್ಕಿ ಹಿಂಡು ನೋಡು ತಂತಿ ಮೇಲೆ ಸಾಲಾಗ್ ಕೂತು ಹಾಡ್ತಾವವು ಹಾಡು ಟುವ್ವಿ ಟುವ್ವಿ ಹಾಡು… ಆ ಊರ್ನಿಂದ ಈ ಊರ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಒಟ್ಟು ಸೇರಿ ಪಟ ಪಟ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡ್ಕೊಂಡು ಪಿಟಿ…

ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಯೌವನದ ಶೃಂಗಾರದ ವ್ಯಾಕರಣದ ಪದಗಳಾದವಲ್ಲ…! ಹೆಚ್ಚೇನು ಹೇಳಲಾರೆ ಗೆಳತಿ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿಸಿದ ದಿನಗಳಿವು ಮತ್ತೇಕೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಮತ್ತು….? ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ರವಿ ಕರಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಂದಿರನ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಒಂಚೂರು ದೂರ…

ಗಜಲ್ ಹೊರಗೆಲ್ಲೋ ಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗಿದರೂ ನಿನ್ನ ಪಿಸುಮಾತಿನ ನೆನಪು ತರಗೆಲೆ ಗಿರಕೆಂದರೂ ಸಾಕು ಮಧುರ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಬರುವಿನ ನೆನಪು ದುಂಬಿ ಝೇಂಕರಿಸುತಿದೆ ನಿನ್ನ ಮುಂಗುರುಳುಗಳ ನೆನಪ ಹೊತ್ತು ಹೂಗಳು ಅರಳಿದರೂ ಸಾಕು ನಿನ್ನ ಚಂದದ ಕಿರು ನಗುವಿನ ನೆನಪು ಸುರಿವ ಪ್ರತಿ…

ಆದರೂ ಆಕ್ಷೇಪವೇಕೆ….???? ನಾನಿಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾದರೂ ಅನುಕ್ಷಣವೂ ಅಲ್ಲಿಯದೇ ತುಡಿತ. ಧಮನಿಯ ಲಯದಲಿ ಬೆರೆತಿಹೆ ಅನುಭವಿಸೊಮ್ಮೆ ನಾಭಿಯ ಬಳಿ ಹೋಗು ಹೇಳುವುದೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿಹೆನೆಂದು,ಮಿಳಿತವಾಗಿಹೆನೆಂದು ಕಂಗಳ ಬಿಂಬವೂ ಆನೆಂದು ಗುರುತಿಸೊಮ್ಮೆ ಸದಾ ನಿಂದಿಹೆನಲ್ಲೇ….. ಮಾತಿನ ಧ್ವನಿಗೆ ಏನೆಂದೇ ಅದು ಹೇಳದೇ ತಾನೆಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತೊಮ್ಮೆ…

ಹೆಸರಿಹುದೇ…. ಮುಂಜಾವದಲಿ ಮಿರುಮಿರುಗಿ ಹೊಳೆದು ಹೊಸರಂಗೀವ ಇಬ್ಬನಿ ಮಣಿಗಳಿಗೇ? ಮೂಡಲ ಮನೆಯಿಂದ ಮುತ್ತಿನ ನೀರಿನ ಎರಕ ತರುವ ರವಿಯ ಕಿರಣಗಳಿಗೆ? ಕೆರೆಯ ಕೆಸರಲಿ ಅರಳಿ ನಲಿವ ಬಯಸುವ ನೈದಿಲೆಗೆ ಮುದವೀವ ಶಶಿಯ ಕದಿರುಗಳಿಗೆ? ವನದಿ ವಿಕಸಿಸಿ ಪರಿಮಳಿಸಿ ಜೇನ ಹರಿಸಿ ದುಂಬಿ…