Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಯಾರಿವರು? ಯಾರಿವರು ಬಾಧೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಹಸಿವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಮಾಯಾ ಪ್ರಪಂಚದ ಜನರಿಗೆ ಬೇಕಾದವರು ಯಾರಿವರು ಬೀದಿ ಬೀದಿಯನ್ನು ಹಸನುಗೊಳಿಸಿ ಸಿರಿವಂತರ ಹಾದಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದು ರಾಜಕಾರಣಿಗಳ ದಾರಿಗೆ ಹೂವು ಚೆಲ್ಲಿ ಅರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ…

ತುತ್ತಿನ ಚೀಲ ಹತ್ತು ಹರದಾರಿ ನಡೆದರೂ ತುತ್ತಿನ ಚೀಲ ತುಂಬಲಿಲ್ಲ ಮಡುವಿನ ನೀರು ಕುಡಿದು ಮುಗ್ಗುಲು ಜ್ವಾಳಕೆ ಕಾದು ಸವರಾತ್ರಿಗೆ ತಂದು ತಿಂದು ಮಬ್ಬು ಗತ್ತಲೆ ಸಿಳಿ ದಾರಿಗುಂಟ ಸೈನಿಕನಂತೆ ನಡೆದ ದಾರಿ ನಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಸಿದೊಡಲ ಕಂಡು ನೆಲ ಸಿಳಿ ಒಡ್ಡಿನೊಡಲ…

ಸಂಬಂಧಗಳೇ ಹೀಗೆ… ಅನುಮಾನದ ಗಾಳಿ ಬೀಸೆ ಗಂಟಾಗುವವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಹಂಕಾರದ ತೊಡರು ಸೊಂಕೆ ಕಗ್ಗಂಟಾಗುವವು ಸಂಬಂಧಗಳು ಬಿಡಿಸಿದಷ್ಷೂ ಸಿಕ್ಕಾಗುವವು ಎಳೆದಾಡಿ ಎಳೆದಾಡಿದಷ್ಟೂ ಮೈಮನಗಳು ಸೋಲುವವು ಸಿಕ್ಕುಗಳು ಬೆಟ್ಟವಾಗುವವು ದಾರ ಹಳತಾದಷ್ಟು ಗಂಟು ಗಟ್ಟಿ ದ್ವೇಷ ದಪ್ಪವಾಗಿ ಆಗುವುದು ಜಟ್ಟಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಸೂಜಿಗೆ…

ಒಲವ ಮೊಹರು ಕಡು ಬಿಸಿಲಿನ ಮರದ  ನೆರಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಎದೆಯ ಸಂಕಟಗಳ ಸುರುವ ಬಾರದಿತ್ತು ನಾನು; ಅವಳ ಮರುಳ ಮಾತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಜಾರಬಾರದಾಗಿತ್ತು ನಾನು. ನಿಮ್ಮ ಎಳೆ ದಳಗಳಿಂದ ಹೀಗೆ ಇರಿ -ಯ ಬೇಡಿರಿ ಉಪವನದ ಹೂಗಳೇ !…

🌧️ ಆಕಾಶ ಬಿಕ್ಕುತಿದೆ 🌩️ ಆಕಾಶ ಬಿಕ್ಕುತಿದೆ‌ ಮುಗಿಲ ಮುಸುಕ ಮರೆಗೆ ಮಾತಿರದ ತಾರೆಗಳು ಅಡಗಿ ಕುಳಿತ ಗಳಿಗೆ. ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರಿರದೆ, ಸುರಿದ ಕಪ್ಪು ಸುತ್ತ ಚೆಲ್ಲಿ ಹಸಿರ ಉಸಿರು ಅಡಗಿ ಹೋಗಿ ಉಳಿವ ದಾರಿ ಎಲ್ಲಿ? ಕುದಿವ ಕಡಲು ಹೊರಳುತ್ತಿದೆ…

ಕವಿತೆಗಳು ಜೀತಕ್ಕಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟವೇ? ಸರಳುಗಳ ನಡುವೆ ಪದಗಳ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಬೀಟ್ ಮನಸ್ಸಿನ ಲಾಟಿ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ತವಕವಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಜಗವನ್ನೇ ಹರಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಪ್ರತಿ ಗೋಡೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನದೆ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಗೀಚಿ ಕೊಂಡ ಮಾರ್ಕುಗಳ ಶಾಶ್ವತತೆ ಬಣ್ಣಗಳ ಬಳೆದರೂ ಅಳಿಯದು ಮಲಗಿ…

ನೀನು ಚಂದ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮ ಧರೆಗೆ ಭಾರತ ಭೂಮಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದಾನೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬದುಕು ಜನಕೆ ನಾಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ನಮಗೆ ನೀನು ನಡೆದ ಧರಣಿ ನಮ್ಮ ಕಾಯುವ ಸದ್ಗುಣಿ ಜೈ ಭೀಮ ತೋರಿದರು ನಿಮ್ಮ ದಾರಿ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸಿಕ್ಕದೆ ನಮಗೆ ಸಮತೆ ಜಯಭೇರಿ……

ಮಳೆ ಪದ್ಯ.. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು ಇರುವಾಗಲೆ, ಮೋಡಗಳು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮಳೆಯ ನೆರಳು. ಹಗುರ ಮಳೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಜಾರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕಣ್ಣೆದುರಿನ ಕ್ಷಣಗಳು ಅದಾಗಲೆ ನೆನಪುಗಳು. ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತ ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದ ಒಂದೊಂದು ಮಳೆ ಹನಿಗೂ ಮಿಡಿಯುವ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತ. ಮಳೆಯಲಿ…

ಇಲ್ಲಿವೆ ಬದುಕಿನ ಋಣ ಸಂದಾಯದ ಆರು ಹನಿಗವಿತೆಗಳು. ಬಾಳಿನ ಬೆಳಕಿನ ಆರಾಧನೆಯ ಭಾವಪ್ರಣತೆಗಳು. ಇಲ್ಲಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಅರಿವು ಅಂತಃಕರಣಗಳ ಸಾರವಿದೆ. ಅರ್ಥೈಸಿದಷ್ಟೂ ಜೀವ-ಜೀವನಗಳ ಸಾಫಲ್ಯ, ಸಾರ್ಥಕ್ಯದ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಪಡೆಯುವ, ನೀಡುವ, ನಶ್ವರವಾಗುವ, ನಶ್ವರದಲ್ಲೂ ಶಾಶ್ವತವಿರುವ ಈ ಬುವಿ-ಬದುಕಿನ ಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲ…

ನನ್ನದೇ ನಿಘಂಟು! ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ಒಂದು ನಿಘಂಟಿತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಮಳೆಯ ಖುಷಿಯಿತ್ತು ನೆಲದ ಚೈತನ್ಯವಿತ್ತು ಹೂವಿನ ಘಮವಿತ್ತು, ಹಕ್ಕಿ ಹಾಡಿತ್ತು ವಸಂತದ ಸಂಭ್ರಮ ಬೆರಗು, ಬೆಡಗು ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನ, ಯಾರ್ಯಾರೋ ಪದಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುತ್ತಲೇ  ಹೋದರು ರೋಷ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ ಹೀಗೆ…