Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಸಾಕಾಗಿದೆ ಅರಬ್ಬೀ ಕಡಲಿಗೆ.. ಇಳಿ ಸಂಜೆ ಇಳಿದು ಬೆಸ್ತರ ಕೇರಿಗೆ ಸರಿದರೆ ಮೀನು ತುಂಬುವ ಸದ್ದು ಗರಿಮುರಿ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಒಣಗಿ ಚರಚರ ಆಪ್ತ ಪರಿಮಳ ದಂಡೆಬಿಟ್ಟು ಸೂರ್ಯನ ಬಳಿಗೆ ಎದ್ದೆನೋ ಬಿದ್ದೆನೋ ಎಂದೋಡುವ ಸಮುದ್ರ ಬಂದು ಬಂದು ಕಿರುಚಿ ಹೊಂಯಿಗೆಯಲಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ…

ಅವಳು ಪ್ರತೀ ಭೇಟಿಗೂ ಒಂದು ಗಾಯದ ಜತೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು ತೋರಿಸಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಲು ಬರದ ನಾನು ನನ್ನದೇ ಗಾಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ಅವಳು ನನ್ನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರ ಮುಂದೆ ತನ್ನ ಗಾಯ ಏನೂ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ…

ಧಾರವಾಡದ ಕರ್ನಾಟಕ ವಿದ್ಯಾವರ್ಧಕ ಸಂಘದಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಪ್ರೊ. ಎಂ ಎಂ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿ ಅವರ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಪ್ರೊ.ಅಶೋಕ ಶೆಟ್ಟರ್ ಅವರು ವಾಚಿಸಿದ್ದ  ಕವಿತೆ ಕಣ್ಣೀರಿನ ಶ್ರಾವಣ! ಕಣ್ಣೀರಿನ ಶ್ರಾವಣ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರಾವಣ ಮಳೆಯ ತೇರನೆಳೆಯಲಿಲ್ಲ ರೊಜ್ಜು ರಾಡಿ…

ಗಜಲ್ ತುಟಿಯಿಂದ ಜಾರಿದ ಮಾತೊಂದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿತು ಕಣ್ಣಿನ ಬಿನ್ನಾಣದ ನೋಟವೊಂದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿತು. ಗೋಸುಂಬಿಗಳ ಬಡಿವಾರದ ಮಸಲತ್ತು ತಾಂಬೂಲವ ನಾಚಿಸಿತು ಉಕ್ಕಿದ ಫಳ್ಳನೆಯ ನಗುವೊಂದು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿತು. ನೀರನು ಸೋಸಿ ರಕ್ತವನು ಹಾಗೇ ಕುಡಿವ ಕಾಲವಿದು ಪ್ರೀತಿ ಉಣಿಸಿದ ಕೈಯೊಂದು…

ನಾನೂ … ಆಗಿದ್ದೆ ಬದುಕಿನ ಜಂಜಡಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ನಾನೂ ಕವಿಯಾಗಿದ್ದೆ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅನ್ನ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ನಾನೂ ಕತೆಗಾರನಾಗಿದ್ದೆ ತಿಂಗಳ ಖರ್ಚಿನ ಒತ್ತಡ ನೆಮ್ಮದಿ ಕಸಿಯುವ ಮುನ್ನ ನಾನೂ ಕನಸುಗಾರನಾಗಿದ್ದೆ ಏನೋ ಆಗಲು ಹೋಗಿ ಇನ್ನೇನೂ ಆಗಿಹೋಗಿ ಬದುಕಿನ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ…

ನನ್ನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದಿಲ್ಲ ನನ್ನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದಿಲ್ಲ ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಯ ಮಗುವಲ್ಲ ನನ್ನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನನ್ನ ಧರ್ಮ ಜಾತಿ ಊರು ಕೇರಿ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ ನನ್ನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯುವುದಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನೋವು ಸಾವು ನಾನಪ್ಪಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುವುದಿಲ್ಲ…

ಲೋಕವೇ ತಣ್ಣಗಾಗು ಮಲಗಿಸಬೇಕು ಶಿಶುವನ್ನು. ಕಾಣಬೇಕು ಅದು ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದ ಕನಸುಗಳನ್ನು. ನಂಬಬೇಕು ಲೋಕ ತಾನರಿಯಲಾರದ ಶಿಶು ಕಂಡ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಉಬ್ಬಿದೆದೆಯ ನಾಯಕನೇ ನಿಲಿಸು ನಿನ್ನ ಉದ್ದುದ್ದ ಪೊಳ್ಳು ಭಾಷಣಗಳನ್ನು. ಕೇಳಿಸಬೇಕು ಮಗುವಿಗೆ ಪ್ರೇಮ ರಾಗದ ಮಟ್ಟುಗಳನ್ನು, ‘ಲಿಂಗ ಮೆಚ್ಚಿ ಅಹುದಹುದೆನುವ’ ನಿತ್ಯ…

ಖಾಲಿಯೊಳಿದೆ ಜಗದೆಲ್ಲ ಬಯಲೆ ನಾನೆಂದು ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಯಾಗಿದ್ದೆ ನೀ ಬರುವವರೆಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಕಲೆಗಾರರ ಕೈ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ ಕೂತಿದ್ದೆ ನನ್ನ ಚಿತ್ರಿಸಿ ತೋರಬಲ್ಲವರಿಗಾಗಿ ಕನವರಿಸಿದ್ದೆ ನೀನೂ… ನಿನ್ನನ್ನೇ ಬಿಡಿಸಿ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣ ತುಂಬಿದೆ ಕಟ್ಟಿನ ಮೂಲೆಯಲೊಂದು ಓರೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಮೊಳೆಗೆ…

ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ನೋವು ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ನೋವು ಒಳಗೇ ಬೆಳೆಬೆಳೆದು ಭುಸುಗುಡುವ ಹಾವಾಯಿತು, ಪರಿಸರಕೆ ವಿಷವೂಡಿತು. ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ನೋವು ಒಳೊಳಗೇ ಮಸೆದು ಸಾರವೆಲ್ಲ ಕೀವಾಯಿತು, ದೇಹದೊಳಗೇ ವಿಷವಾಯಿತು. ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ನೋವ ಹೊರಕಳಿಸುವ ಯತ್ನ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ನೆಲಕಚ್ಚಿತು, ಕಣಕಣವೂ ಹೊರಳಾಡಿತು. ದೂರದಿಂದ ತೇಲಿಬಂದ ಮನಮಿಡಿಯುವ ನಾದ…

ಅದೇ ಧ್ಯಾನ… ಈ ಮರಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ನನಗೆ ಅಸೂಯೆ, ಅಂದೆ. ಅವಳು ನನ್ನತ್ತ ನೋಡಿದಳು. ಮರಗಳಲ್ಲೂ ಗಂಡುಮರ ಹೆಣ್ಣುಮರ ಇರುತ್ತವೆ, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬೇರು ಬಿಟ್ಟ ಅವು ಕೂಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೂ ಬಿಡುತ್ತವೆ, ಅಂದೆ. ಅವಳು ಹೂವುಗಳನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದಳು ದುಂಬಿಗಳು ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೌಂದರ್ಯ…