Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಕೊನೆಯಾಗದು… ಆದಷ್ಟು ಗಾಢ ಮೌನವಾಗಿಯೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ; ಮೌನದ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನಿನ್ನ ನಿರಾಕರಣೆ ಅರ್ಥವಾಗದು! ಬಹಳಷ್ಟು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿಯೆ ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ; ಒಂಟಿತನದ ಆಪ್ತತೆಗೆ ನಿನ್ನ ತಿರಸ್ಕಾರದ ಅಪಸ್ವರ ಕೇಳಿಸದು! ಅದೆಷ್ಟು ದೂರದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನೊಲವ ಆರಾಧಿಸಿದೆ; ದೂರದಿ ನನ್ನ ವಿರಹದ…

ಗಜಲ್ ಕಣ್ಣೊಳಗಿನ ಬೆಳಕು ಆರಿಹೋಗುತಿದೆ ಬಂದುಬಿಡು ಬದುಕಿನ ಪಾತ್ರೆಯೆಲ್ಲ ಬರಿದಾಗುತಿದೆ ಬಂದುಬಿಡು ನಿನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ ಮೊಂಬತ್ತಿಯೂ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದೆ ಹರಣ ದೀಪವು ನಿಶೆಯೊಳಗೆ ಕರಗುತಿದೆ ಬಂದುಬಿಡು ಮಧುಬಟ್ಟಲ ಪ್ರತಿ ಗುಟುಕೂ ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುತಿದೆ ಒಲವಿನ ಎದೆ ಬಡಿತವು ಮಂದವಾಗುತಿದೆ ಬಂದುಬಿಡು ಮನಸುಗಳು ಒಂದಾದರೂ…

ಅವಳು ಬದುಕನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾಳೆ..‌ ನಡುರಾತ್ರಿಯೋ ನಸುಕೋ ತಿಳಿಯದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಗೊರಗಿ ಕೂತಾಗ ಬದುಕು ನಾಭಿಯಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ಬಂದು ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ‌ಕೂತುಬಿಡುತ್ತದೆ.. ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾಳೆ ಬದುಕನ್ನು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಗುಳಲೂ, ನುಂಗಲೂ ಆಗದಂತೆ. ಹಸಿದು ಹೆಜ್ಜೆ ಕುಸಿದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬಡಿಸುತ್ತದೆ ಬದುಕು…

“ಇದು ಜೀವ-ಜೀವನದ ಅನುಸಂಧಾನದ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯ ಕವಿತೆ. ಬದುಕು-ಬೆಳಕಿನ ಆತ್ಮಾನುಸಂಧಾನದ ಚಿರ ಚಿರಂತನ ಭಾವಗೀತೆ. ’ತಲ್ಲಣಿಸದಿರು ತಾಳು ಮನವೆ’, ’ಚಿಂತಿಯಾಕ ಮಾಡತಿ ಚಿನ್ಮಯನಿದ್ದಾನೆ’, ’ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲ ಬರಲಿ ಭಗವಂತನ ದಯೆಯೊಂದಿರಲಿ’ ಎಂಬ ಅಮೃತನುಡಿಗಳ ಸತ್ಯದರ್ಶನವೆ ಈ ಕವಿತೆ. ದಿವ್ಯಬೆಳಕಿನ ಭಾವ-ಭಾಷ್ಯಗಳ ಅಕ್ಷರಪ್ರಣತೆ. ಏನಂತೀರಾ.?”…

ಸಾವಿನ ಕನಸು ಕೋಣೆಯ ಒಳಗೆ ಮೈಗಂಟಿ ಸುಡುವ ಜ್ವರ ಕಿಟಕಿಯ ಪರದೆ ಸರಿಸಿದರೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಸುರಿವ ಮಳೆ ಹೊರಗೆ ಹಿತವಾದ ನರಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತುಂತುರು ಹನಿಗಳ ಜೋಗುಳಕೆ ತಲೆದೂಗಿ ಹಾಗೆ ಅಂಗಾತವಾದವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ನವಿಲು ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳ ಗರಿಗೆದರಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ…

ಬದುಕು ಬವಣೆ ಹಸಿವು ಆರ್ತನಾದದಿ ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತ ಉಸಿರು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಿಕ್ಕಳಿಸುವಾಗ ಬೆವರ ಬಸಿದು ದೇಹವು ಕಂಬನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬೊಗಸೆ ತುಂಬಿದಾಗ ಹಗಲು ಇರುಳುಗಳಲಿ ಅರಿವಿರದೆ ಮುಗ್ಧತೆಯು ಬೀದಿಯಲಿ ಬದುಕು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುವಾಗ ಅಜ್ಞಾನದ ಅಂಧಕಾರವು ಸುತ್ತಲು ಕವಿದು ದಾರಿಕಾಣದಾಗ ಯಾವ ಕಡೆಯಿಂದಲು…

ಚಿತ್ರಾಂಗದಾ ನನ್ನನ್ನು ಸುಂದರಿಯೆಂದು ಕರೆಬೇಡ, ಸೌಂದರ್ಯವೆಂಬ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ಪತ್ನಿಯೆಂತಲೂ ಗುರುತಿಸಬೇಡ, ಅದೇ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ನನ್ನ ಲಲಾಟದ ಮೇಲೆ ಮುದ್ರಿಸಿದರೆ ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಣದೆ ಹೋಗುತ್ತೀ. ನಾನು ರಾಜಕುಮಾರಿ ಆದರೆ ಅರಮನೆ ಗೋಡೆಗಳೊಳಗೆ ಬಂಧಿತಳಾಗಿ…

ಕವಿ ಎನ್ನುವರು..! ನಾನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಅಲೆಗಳು ಗಾಳಿಗು ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಕವನ ಕವಿತೆಯೊ ಕನಸುಗಳ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ ಭಾವನೆಗಳ ಶಬ್ದಗಳ ಸೇರಿಸಿ ಓದುವವರು ಕೇಳುವವರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ. ಬಾಷಾಜ್ಞಾನ ಕಡಲೆಯಷ್ಟು ಖಾಲಿ ಬುರುಡೆಯಲಿ ವ್ಯಾಕರಣ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರು ಓದಿದ್ದನ್ನು…

ಆಡಬೇಕಿತ್ತು ಹೌದು ಆಡಬೇಕಿತ್ತು ಆಡಲಿಲ್ಲ ಪ್ರಾಂಗಣ ತುಂಬ ಚೆಲ್ಲಿದ ಉಗುರು ಬೆಚ್ಚಗಿನ‌ ಹಗಲ ಬಿಸಿಲಲಿ ರಾತ್ರಿಯ ನೊರೆವಾಲ ಬೆಳದಿಂಗಳಿನಲಿ ಮಣಿದ ಮನಸು ತಣಿಯುವಂತೆ, ಆಡಬೇಕಿತ್ತು ಆಡದೇ ಉಳಿದೆವು ನಾನೂ ನೀನೂ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಬಂಧಿಯಾಗಿದ್ಧ ಶಬ್ಧಗಳೂ….. ಜೀವನದ ತಿರುವಲಿ ಜೀವದ‌ ವಿರಹದಲಿ,…

ಗಜಲ್ ಹರಿತವಾದ ಚೂರಿಗಳಿಗಿಂತ ಮಾತಿನ ಮೊನೆಗಳು ತುಂಬಾ ನೋವು ಗೆಳತಿ ಸುಡುವ ಬೆಂಕಿಗಿಂತ ಆಕ್ರೋಶದ ಕಣ್ಣೋಟಗಳು ತುಂಬಾ ನೋವು ಗೆಳತಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಚಂದದ ಮನಸಿನ ಗೆಳೆತನದ ಭರವಸೆಯ ಬಯಸುತ್ತ ಬಂದೆ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಕೊರಳ ಬಿಗಿವ ಬೆರಳುಗಳು ತುಂಬಾ…