ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೯೬೧, ಕವಿ(ತೆಲುಗು ಮೂಲ): ಪಲ್ಲಿಪಟ್ಟು ನಾಗರಾಜು, ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ:ಡಾ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಕಂಪ್ಲಿ, ದಾವಣಗೆರೆ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಕತ್ತಲು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವಾಗ…

ಕತ್ತಲು ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವಾಗ…

೧
” ತಲೆಯೇ ಇರದ ಮರಗಳ
ಮುಖ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ…!
ಮುಖವಿರದೆಯೂ ಮಾತಾಡಲು ಸಾಧ್ಯಾವಾ…!
೨
ಕಲ್ಲುಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತವಾ…!
ಬಂಡೆತುಟಿಗಳೂ ಕಂಪು ಸೂಸುತ್ತವಾ…!
೩
ಏನೋ…..!
೪
ಬೆರಳನು ಬೇರಿನ ಹಾಗೆ
ನೆಲದಾಳಕೆ ನಾಟಿಸುತ್ತಾ
ಮಣ್ಣ ಅಂತರ್ ಲೋಕವನು
ತಾಗದ ಕೈಗಳು ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತವಾ….!
‌ ‌‌‌ ‌‌ ೫
ಈ ಕತ್ತಲೆ ಅದೆಂತಹ ಚೈತನ್ಯ ಮರ‍್ತಿಯಲ್ಲವೇ…!
ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಿಡಿಲುಗಳನು ಒಳಗೇ ಸುರಿದು ಹೋಗಿದೆ….!
೬
ದಾರಿಯ ಎರಡೂ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ…
ಗುಂಪು ಗುಂಪಾದ ಮರಗಳು…
ಬೆಟ್ಟ ಬೆಟ್ಟವಾದ ಕಲ್ಲುಗಳು…
ಹದ್ದುಗಳು,
ಬೆಟ್ಟದ ಕುರಿಗಳು ಹಿಕ್ಕೆಯ ನಾತ ಹೊಡೆಸುತ್ತಿವೆ….!

ಈ ಮರಗಳು
ತಲೆಯನು ಹೇಗೆ ಕೆರೆಯುತ್ತವೋ…!
ಮುಖವನು ಹೇಗೆ ತೊಳೆಯುತ್ತವೋ…!
೭
ಏನೋ….
ಏನೋ…
ಏನೋ….

ತೆಲುಗು ಮೂಲ: ಪಲ್ಲಿಪಟ್ಟು ನಾಗರಾಜು

ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಡಾ. ಶಿವಕುಮಾರ್ ಕಂಪ್ಲಿ,  ದಾವಣಗೆರೆ