ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಕ್ಷೆ ಪ್ರಪಂಚದ ದೊಡ್ಡ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಒಂದು ಬೆಳಕಿನ ಬಿಂದು; ಆದರೆ ಆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಯಾರಿಗೆ ಹಕ್ಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಯುಗಗಳ ನೆರಳುಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ. ಆ ನೆರಳಿನ ಮಧ್ಯೆ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ—ಒಬ್ಬ ಕವಿ— ತನ್ನ ಪದಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಚಂದ್ರನನ್ನೇ ಜನರ…
Category: ಅನುದಿನ ಕವನ
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೭, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಸಿದ್ಧರಾಮ ಕೂಡ್ಲಿಗಿ, ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಕಾರ: ಗಜಲ್
ಗಜಲ್ ಇಂದೇಕೋ ಮೌನವೂ ಮೌನವಾಗಿದೆ ಸಾಕಿ ಮನದ ಅಲೆಯೂ ಸಿಂಪಿಯೊಳಡಗಿದೆ ಸಾಕಿ ಮಧುಶಾಲೆಯ ತುಂಬ ನೋವಿನ ಬಟ್ಟಲು ಮಧುವೂ ಕಂಬನಿಯಲಿ ಲೀನವಾಗಿದೆ ಸಾಕಿ ಕಡಲ ಒಡಲಿನಲಿ ಅದೆಂತಹ ವೇದನೆಯೊ ತೀರದ ದಾಹದಲಿ ಉಕ್ಕೇರುತಲಿದೆ ಸಾಕಿ ನೀರವವಾಗಿದೆ ವಸಂತನ ಕೋಗಿಲೆ ಗಾನ ಮಾಮರದ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೬, ಕವಿ: ಸಿದ್ದು ಜನ್ನೂರು, ಚಾಮರಾಜನಗರ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು….
ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು…. ಎದೆ ದುಃಖವನೆಲ್ಲ ಕಳೆದ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಭಾರತದ ಉಸಿರು ಬಡಬಗ್ಗರ ನೆರಳು… ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ನೋವ ಎದೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಮುಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟು ಕುದಿಕುದಿವ ರಕ್ತವ ತಣ್ಣಗಾಗಿಸಿ ಸೋತು ಹೋದವರ ಮೇಲೆತ್ತಿ ತೋರುಬೆರಳ ತೋರಿ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಬದುಕ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೫, ಕವಯತ್ರಿ: ಸಂಘಮಿತ್ರೆ ನಾಗರಘಟ್ಟ, ಮೈಸೂರು
ಅವನು ಸದಾ ಕೊರಗುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಕಾರಣ ಕೇಳಿದರೆ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗು ಕಂಡ ದಿನ ಅವನೆದುರಿನ ಖಾಲಿ ಹಾಳೆಗಳು ಅಕ್ಷರದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು ಅವನು ಹಪಹಪಿಸಿದ್ದು ಅತ್ತಿದ್ದು ಬೆವರಿಳಿಸಿದ್ದು ಅನಾಮಧೇಯನಾಗಿದ್ದು ಅವರ ಮುಖವಾಡವಿಲ್ಲದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಕಾಲ ಚಕ್ರ ಉರುಳಿದಂತೆ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೪, ಕವಿ: ಡಾ. ಶಿವಕುಮಾರ ಕಂಪ್ಲಿ, ದಾವಣಗೆರೆ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ದುರ್ಯೋಧನ
ದುರ್ಯೋಧನ ತಳಮಳದ ಕೊಳ ಮೊಗ್ಗು ಕಳಚಿ ನೆಲಕೆ ಬೀಳುವ ಹೊತ್ತು ಬಾಣನೆಟ್ಟರೂ ಘಾಸಿಗೊಳ್ಳದ ಕಟ್ಟಾಳು ಭೀಷ್ಮರ ಮುದ್ದಿನ ಕೂಸು ಅಗಲಿದ ಗದೆಯ ಮುಟ್ಟಲಾಗದೆ ತನ್ನದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತಿನ ಮೇಲೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ ದುರ್ಯೋಧನ ! ಹಾರಿ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿತ್ತು ಕಿರೀಟ ಝಾಡಿಸಿ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೩, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಎಂ ಎಸ್ ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಚಳಿಗಾಲ
(…she turns and looks at him, barrier between them dissolved) ಚಳಿಗಾಲ… ಚಳಿಗಾಲದ ಕತ್ತಲು ಬಾಗಿಲ ಹೊಸ್ತಿಲಾಚೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆಹಾಕಿ ಮಲಗಿದೆ, ಖುಷಿಗೊಂದು ಚೌಕಟ್ಟಿನಂತೆ… ಒಳಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮಗೆ ನಾವೇ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಗೆಗಳಾಗಿ, ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮೈಗಂಟಿಕೊಂಡು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು ಭೂಮಿಗೆ ಚೂರೇಚೂರು…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೨, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಮಹಿಮ, ಬಳ್ಳಾರಿ
ನೀನಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ನಾನಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಬದುಕು ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದುಕು ಸಾಗುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾವು ಸಾಗಬೇಕು, ಬದುಕೆಂಬ ಸುನಾಮಿಯ ಚಿತ್ತ ಎತ್ತ ವಾಲುವುದೇನೋ, ಹಣೆಬರಹವೋ ವಿಧಿಬರಹವೋ ಮನಗಳ ತಾಕಲಾಟವೋ ಮನಗಳ ಬಯಕೆಗಳೋ ಏನೋ ಏನೇನೋ ಹೆಸರುಗಳು ಸಾವಿರಾರು, ಅರ್ಥವಾಗದ ಪಯಣವೀ ಬದುಕು -ಮಹಿಮ,…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೧, ಯುವ ಕವಿ: ತರುಣ್ ಎಂ ಆಂತರ್ಯ✍️, ಟಿ.ನಾಗೇನಹಳ್ಳಿ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಇದಕು ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಏನು ಬರೆಯಲಿ ಗೆಳತಿ…..
ಇದಕು ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಏನು ಬರೆಯಲಿ ಗೆಳತಿ….. ನಾನು ನಿನ್ನಿಚ್ಚೆಯಂತೆ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ನಿಜ ಗೆಳತಿ ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಬೇಕಾದರೆ ಓದುಗರನ್ನೆ ಕೇಳಿಬಿಡೋಣ ಮೋಹಕತೆಯ ಕುರಿತು ಬರೆ ಎಂದಳು ನಾನು ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಿಸುಮಾತು ನುಡಿದೆ ಅವಳು ನಾಚಿ ಮೊಗ್ಗದಳು…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೩೦, ಕವಯತ್ರಿ:ಡಾ. ಕೆ.ಎನ್. ಲಾವಣ್ಯ ಪ್ರಭಾ, ಮೈಸೂರು
ಇಳಿ ಸಂಜೆ, ನಡುರಾತ್ರಿ , ಬೆಳಗು ಜಾವದಲಿ ಕಣ್ಣು ಮಬ್ಬಾಗಿಸುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ದೂರ ದಟ್ಟ ಹಬ್ಬಿ ಆವರಿಸಿ ಮಂಜು ಮೈ ಚರ್ಮ ಮೂಳೆ ಮಾಂಸ ಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಂಜುಗಡ್ಡೆಯಾಗಿಸುವ ಕೊರೆವ ಥಂಡಿಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡದಂತೆ ಮಗಳನ್ನು ಒಳಕರೆದು ಬೆಚ್ಚಗಿರಿಸುತ್ತೇನೆ ಉಲ್ಲನ್ ಸ್ವೆಟರ್ ತೊಡಿಸಿ ಮಫ್ಲರ್…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೨೯, ಕವಯತ್ರಿ: ಮಂಜುಳಾ ಭಾರ್ಗವಿ, ಬೆಂಗಳೂರು
ನೀನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಲ ದಿಟ್ಟಿಸಿದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಮೋಡ ಬಸಿರಾದ ಕನಸು. ನೀನು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಹಾದು ಹೋದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಪಾರಿಜಾತದೊಂದಿಗೆ ಮುನಿಸು. ನೀನಲ್ಲಿ ಉಸಿರ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ದಟ್ಟ ನೀರಡಿಕೆ. ನೀನಲ್ಲಿ ನಿದಿರೆಗೆರೆದರೆ ನನಗಿಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬಾ ಉಸಿರಿನಂತ ವಾಡಿಕೆ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಲಿ ಸಡಗರದ…
