ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೬೧, ಕವಯತ್ರಿ: ವಿಶಾಲ ಆರಾಧ್ಯ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಅತ್ತು ಹಗುರಾಗಿ ಬಿಡು

ಅತ್ತು ಹಗುರಾಗಿ ಬಿಡು ಮನದ ಮುಗಿಲಲಿ ಕವಿದ ದುಗುಡದ ಹಿಮವ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿಸಿಬಿಡೇ ಗೆಳತಿ ಯಾವುದು ಹಾಲೆಂದು – ನೀರೆಂದು ತಿಳಿದುಹೋಗಲಿ ಅತ್ತು ಹಗುರಾಗಿಬಿಡು// ಸ್ನೇಹವೇ ದುಗುಡಕೆ ? ಅಮ್ಮನುಣಿಸಿದ ಎದೆ ಹಾಲಿಗಿಂತಲೇ ? ಮೈಯ್ಯಿಡಿದು ಕೈಯ್ಯಿಡಿದು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಂದು ಸರಿದಾಗಿದೆ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೬೦, ಕವಯತ್ರಿ: ಡಾ. ಭಾರತಿ ಅಶೋಕ್, ಹೊಸಪೇಟೆ

ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದೆಡೆ ತೇಲುವ ಮೋಡಕ್ಕೆ ಜೋತು ಬಿದ್ದ ನಿನಗೆ ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲಾರ್ಭಟ ಇಲ್ಲದೆ ಕವಿದಲ್ಲೇ ಸುರಿವ ಕಾರ್ಮೊಡದ ನಿಶ್ಚಿತದರಿವಿಲ್ಲ ನೆನಪಿರಲಿ ಗಾಳಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಬೀಸುವುದಿಲ್ಲ ಇಂದು ಈ ಕ್ಷಣ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಮರುಕ್ಷಣವೆ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸುವ ಚಂಚಲತೆ ಗಾಳಿಗೂ ಇದೆ ತೇಲುವ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೯, ಕವಿ: ಸಿದ್ದು ಜನ್ನೂರ್, ಚಾಮರಾಜನಗರ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ…!

ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ…! ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊರತು ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ… ಮೋಹ ವ್ಯಾಮೋಹ ಇವುಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಇರುವುದು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಹೊರತು ಮತ್ತೇನಿಲ್ಲ… ಆಕಾಶದ ನೀಲಿಯಂತೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನೆಲೆ ನಿಂತ ನಿನ್ನ ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಡದೆ ನೀಲಿ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೮, ಹಿರಿಯ ಕವಯತ್ರಿ: ಸರೋಜಿನಿ ಪಡಸಲಗಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಬೆಸೆದ ತುಟಿಯಂಚು

ಬೆಸೆದ ತುಟಿಯಂಚು ಒಳಗೆ ಕುದಿತ ಅಲ್ಲೆ ತಳಮಳ ಚೆಲ್ಲದಂತೆ ಕುದಿ ಎಸರು ಉಕ್ಕಿ ಕಣ್ಣಂಚಿನುದ್ದ ಮಂಜು ತುಂಬಿ ಅರ್ಥವಾಗದ ನೋಟ ಹೊಮ್ಮಿದೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಹೊದಿಕೆಯಲಿ ಹೊರಳಿ ಇರುಳ ಗಳಿಗೆ ಭಾವಗಳರಳಿಸಿ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆ ತಿಳಿವಿನ ಗೆರೆ ಮೀರಿ ಮಂಕಾಗಿದೆ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೭, ಕವಿ:ತನಾಶಿ, ಬೆಳಗಾವಿ

ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಹೃದಯ ಧೋ ಎಂದು ಸುರಿವ ಮಳೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕೊಡೆ ಬುದ್ಧಿಯ ಬಾಲ ಹಿಡಿದ ಛತ್ರಿಗಳು ಮಳೆ ಬಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಎದೆಹಾಲ ಉಣಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಮನದೊಳಗಿನ ಗರಿಗೆದರಿದ ಭಾವ. ಶೀತವಾದೀತು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಡು ಎಂದ ಮತಿ ಖುಷಿ ಪಡು ಗೆಜ್ಜೆಕಟ್ಟಿದ ಹೆಜ್ಜೆನಾದಕೆ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೬, ಕವಯತ್ರಿ: ವೇದಾರಾಣಿ ದಾಸನೂರ, ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಅರ್ಥಮಾಡಿಸು ದೇವಾ

ಅರ್ಥಮಾಡಿಸು ದೇವಾ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿರದ ಮುದುಕಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಡ್ಲಿಗಿಡ ಹಿಡಿದು ಹಲುಬುತ್ತಿರುವಳು ದಾರಿಹೋಕರಲ್ಲಿ ಕಡ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಿರೆಂದು. ಪುಣ್ಯವಂತರು ಯಾರಾದರೂ ಬರುವರೊ? ಮೊಬೈಲ್ ಹಿಡಿದು ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಲು ಸಾಲು ಯುವಕರ ಕಣ್ಣು ಬೇಕರಿಯ ಗಾಜಿನಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿಸಿಟ್ಟ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕೇಕು, ಪಪ್ಪುಗಳತ್ತ ನೆಟ್ಟಿದೆ.…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೫, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಎಂ ಎಸ್ ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಕವಿತೆ

… she tasted him as he tasted her ನಿನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಏಕಾಂತಗಳು ಅಡಗಿವೆ? ಕವಿತೆ ಕಾಣದ ಲೋಕ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿವೆ, ಎಂದೆ. ನನ್ನ ದನಿಯನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗೆ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿ- ಇಡುತ್ತ, ನನ್ನತ್ತ ಮುಖವೆತ್ತಿ ನೋಡಿದಳು.…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೪, ಕವಯತ್ರಿ: ಶಿಲ್ಪಾ ಚಿಂತಾಮಣಿ ಪತ್ತಾರ, ಸಿಂದಗಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಸೂರಪ್ಪ

ಸೂರಪ್ಪ ಮುಂಜಾನೆ ಆರಕ್ಕೆ| ನಿನ್ನುದಯ ಹಸುಗೂಸಂತೆ| ಹಕ್ಕಿಗಳು ಚಿಲಿಪಿಲಿಗುಟ್ಟಿ| ನಿನ್ನ ಮುದ್ದಿಸುವಂತೆ| ಏಳೆಂಟಕ್ಕೆ| ನೀ ಕುವರ, ಹಿತವಾಗಿ ಮೈ ಕಾಸಿ| ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಹಿತ ತರುವ ತುಂಟಾಟದಂತೆ| ಹತ್ತು ಹನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ| ನೀ ತರುಣ, ಬಿಸಿರಕ್ತದ ಹುರುಪಿನಲಿ| ಮೀಸೆ ತಿರುವಿದಂತೆ| ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ| ಏರಿಬಿಡುವೆ ಹುಚ್ಚು…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೩, ಕವಿ: ಸಿದ್ದು ಜನ್ನೂರು, ಚಾಮರಾಜನಗರ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಸೋಲುತ್ತೇನೆ…

ಸೋಲುತ್ತೇನೆ… ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನೋಟ ಬೆರಳ ತಾಗಿಸು ಎಂದು… ನಾನೋ ನನ್ನ ಮರೆತು ಅವನೆಡೆಗೆ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ನೋಡುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೇನೋ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತೇನೆ… ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಅವನು ಆಗೆ ಕಾಡಬೇಡ ಸನಿಹ ಬಂದು ತೋಳು ಬಳಸಿ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೫೨, ಕವಿ: ಎ.ಎನ್ ರಮೇಶ್ ಗುಬ್ಬಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಸತ್ಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ.!

“ಇದು ಬದುಕಿನ ತತ್ವ ಝೇಂಕಾರದ ಮಾರ್ಮಿಕ ಕವಿತೆ. ಬಾಳ ಬೆಳಕಿನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ನಿತ್ಯ ಭಾವಗೀತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಜೀವ-ಜೀವನದ ಸಾರವಿದೆ. ಅರ್ಥೈಸಿದಷ್ಟೂ ಬದುಕು-ಬೆಳಕಿನ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಹೇಳಲಾರೆ. ಓದಿದಷ್ಟೂ ನಿಮಗೆ ಆಪ್ತವಾಗುವ ಸ್ವಾನುಭವ ಲೋಕಾನುಭಾವಗಳ ಪರಮಾಪ್ತಗೀತೆಯಿದು. ನಮ್ಮೊಳಗೊಂದು ವಿರಕ್ತತೆಯ ಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲಿ,…