Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಅರ್ಥವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಭುವಿಯ ಯಾವದೋ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೂರು ಒಂದಷ್ಟು ಬದುಕು, ಆಟಗಾರ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಹೆಸರು ಪದವಿ ಪದನಾಮ ಬಿರುದು ಎಲ್ಲಾ, ಇದ್ದಾಗ ಹೊಡೆದಾಟ ಬಡಿದಾಟ ಕಾದಾಟ ರಾಗದ್ವೇಷ,ಸಂಚು ಕುತಂತ್ರ ಆಟ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿರ್ನಾಮ ಹೂಗಳ ಬದುಕು ನೋಡಿಯೂ…

ಅವಳು ಯಾರು..? ಅವನೆಂದನು “ಚಂದ್ರನ ಹಿಂದೆಯೇ ನಾನಿದ್ದೇನೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹೊಳಪಿನಂತೆಯೇ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ಮಸುಕಾಗದು ನಿನಗೆ ನಾನೇ ಅಕ್ಷಯದೀಪ!” ಆದರೆ ಈ ರಾತ್ರಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮೌನವಾಗಿವೆ ಚಂದ್ರ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಅವನ ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮಂದಹಾಸ ಅವಳ ಹೆಸರನು ಮರೆತು ಹೋದ…

ನೆರಳ ವಿರಹ ​ಈ ಮುನ್ನ, ನನ್ನ ಸ್ವಚ್ಛ ನಗುವಿಗೆ ನೀನು ಮೋಹಿತಳಾಗಿದ್ದೆ ಇನ್ನೇಕೆ ಹೀಗೆ ಸ್ಥಬ್ಧವಾದೆ? ​ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಗುನಗುತ್ತಾ ಜೊತೆಯಿದ್ದು, ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗನೆ ದೂರ ಸರಿದು ಹೋದೆ? ​ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದವು ನಾವು ಅಲೆದಾಡಿದ ಆ ಸ್ಥಳಗಳು,ದಿನಗಳು, ಅದೆಂಥ ಸನ್ನಿವೇಶ?…

ಎಲ್ಲಾರು ಮಾಡುವುದು ವೋಟಿಗಾಗಿ ವೋಟಿಗಾಗಿ ಸೀಟು ನೋಟಿಗಾಗಿ ಹಾರಾಟ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅನ್ಯರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯೋದು ವೋಟಿಗಾಗಿ ವೋಟಿಗಾಗಿ ಸೀಟು ನೋಟಿಗಾಗಿ ಉಪವಾಸ ವನವಾಸ ನಟನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರ ಕಾಲು ಹಿಡಿಯೋದು ವೋಟಿಗಾಗಿ ವೋಟಿಗಾಗಿ ಸೀಟು ನೋಟಿಗಾಗಿ ಖಾದಿ ಪಂಚೆ ಅಂಗಿ…

“ನೀನಿರದೇ…” ನೀನಿರದೇ ಈ ಸಂಜೆಯ ಮೌನಕ್ಕೂ ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ಗಂಭೀರತೆ ಬಂದಿದೆ… ಒಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಅಂತರಂಗ, ಈಗ ಅದೇ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಗೆ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಿದೆ ನೀ ಹೊರಟು ಹೋದ ದಿನ— ಅದು ಕೇವಲ ವಿದಾಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ…

ಅಗಲಿದ ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪ ತನ್ನಪ್ಪನ ಮಾತೇ ಕೇಳದವ ಅವ್ವಂತೂ ಆಟಕ್ಕುಂಟು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಲ್ಲ ಇನ್ನಿಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಬರುವುದಿಲ್ಲ ಅಪ್ಪ ಪ್ರಶ್ನೆಗಂತೂ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ತನ್ನಿರುವಿಕೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಿರಲೆಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವನನ್ನೇ ಖಳನಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿ ಅವಿಭಕ್ತವನ್ನು ವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬವಾಗಿಸಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಉಸಿರಿರೊವರೆಗೂ ಅಂದುಕೊಂಡಂತೆಯೇ ಬದುಕಿದ ಯಾವ ಹೋರಾಟವನ್ನೂ ಮಾಡದೆ…

ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅನಿಸೋದು, ನೀನು ಹೆಣ್ಣಲ್ಲ, ನೀನು ಒಂದು ಜೀವಂತ ಪ್ರಕೃತಿ ಅಂತ. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎರಡು ಕಾಡ ಸರೋವರಗಳು, ನಾನು ದಣಿದಾಗೆಲ್ಲ ನನ್ನೇ ತಣಿಸುವ. ನಿನ್ನ ಕೂದಲು ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ, ಅದರ ನೆರಳಲ್ಲೇ ನಾನು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನಿಸೋದು. ನಿನ್ನ…

ಅವಳೂ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ ಹೊತ್ತಿಗೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನವಿಲುಗರಿಯಾಗಿ ಕಾರಿರುಳಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕೆಗಳಾಗಿ ನೀರ ಮೇಲೆ ಅಲೆಗಳಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಗಳಾಗಿ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಹನಿಗಳಾಗಿ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಮಳೆಬಿಲ್ಲಾಗಿ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಡಿತವಾಗಿ ಅದೂ ಕೇವಲ ನನಗಾಗಿ ಅವಳೂ ಕವಿತೆ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ -ಸಿದ್ಧರಾಮ ಕೂಡ್ಲಿಗಿ

“ಹಾಗೆ ಒಂದು ಹಾಸ್ಯಗವನ – ಕೇವಲ ನಗುವಿಗಾಗಿ. ನಗುತ್ತಿರಿ.. ನಗಿಸುತ್ತಿರಿ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗಿಸುವ ನಗೆಗವಿತೆ. “ಬೆಳ್ಳಗಿರುವುದೆಲ್ಲ ಹಾಲಲ್ಲ. ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಿಜವಲ್ಲ. ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸತ್ಯವಾಗಿರುವುದೆಲ್ಲ.” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಈ ನಗೆಗವಿತೆ ಅಪ್ಪಟ ನಿದರ್ಶನ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಈ ಅನುಭವ ನಿಮಗೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಪಕ್ಕದ್ಮನೆ ಪದ್ಮಿನಿಯಂತವರ…

ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಅಷ್ಟೇನೂ ಅಪರಿಚಿತಳಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಘಾಸಿ ಮಾಡಲು. ಒಬ್ಬ ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ದನಿಯನ್ನ, ಹಾಗು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಝಳಪಿಸಿಯೇಬಿಟ್ಟ ನನ್ನೆದುರು ತನ್ನ ಮೌನವನ್ನ. ಗದ್ಯ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಪದ್ಯ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ ಬಣ್ಣ…