Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಸದಾ ಬಿಸಿಲಿನ ಟವಲ್ಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡೇ ಓಡಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಷ್ಟೇನು ನಯಾ ನಜೂಕಿನ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲ, ಒಂದು ಹಿಡಿ ನಗು ಮೂರು ಹಿಡಿ ಆಸೀಮ ಕೋಪದ ಮಿಶ್ರಣ ಯಾರೊ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಸಳೆ ಸೊಪ್ಪಿನ ದಂಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ, ವಾಕಿಂಗು ಹೋಗಿ ತಂದ ಕೆರೆ…

ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಎಂದರೆ … ಹಿಮಾಲಯ ಏರಿದಷ್ಟೂ ಎತ್ತರ ಅದ ಏರ ಹೋಗಿ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದವರೆಷ್ಟೋ ಏರಲಾಗದೆ ಜರಿದವರೆಷ್ಟೋ.. ಏರಿ ಅರಿವಿನ ಬಿತ್ತರ ತಿಳಿದವರೆಷ್ಟೋ.. ಗಾಂಧಿ ಎಂದರೆ.. ಮಹಾಸಾಗರ ಇಳಿದಷ್ಟೂ ಆಳ ತಿಳಿದಷ್ಟೂ ಅಗಾಧ ಇಳಿಯ ಹೋಗಿ ಮುಳುಗಿದವರಷ್ಟೋ.. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದು ಮುತ್ತುಗಳ…

ಗಾಂಧೀಜಿ ನಿನ್ನೆಗೆ ಮುಗಿದ ಕಥೆಯಲ್ಲ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಆಯುಧ ಹಿಡಿಯದೆ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ನಡುಗಿಸಿದ ಅಹಿಂಸೆಯ ಮಹಾಶಕ್ತಿವಂತ! ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅಧಿಕಾರವಿರದೆ ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಹೃದಯಗಳ ಗೆದ್ದ ಜನಮನದ ಮಹಾನಾಯಕ! ಮಾತಿನಲ್ಲಷ್ಟೇ ಸತ್ಯವನ್ನಾಡದೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲೇ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೋರಿದ ಲೋಕದ ಸತ್ಯಸಾಧಕ! ಶತ್ರುವನ್ನೆಂದಿಗು ದ್ವೇಷಿಸದೆ ಅನ್ಯಾಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಎದುರಿಸಿದ…

ಕೆಲವೊಂದು ಮೌನಗಳು ಅನಿಸುತ್ತವೆ ಸಮಾಧಾನಗಳಂತೆ ; ಮುಂಜಾನೆಯ ನಿಶಾಂತ ಸರೋವರ, ಮಳೆ ಹನಿಯುವ ಮುಂಚಿನ ಸ್ತಬ್ಧತೆ, ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಖಾಲೀ ರಸ್ತೆ. ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮೌನಗಳು ಅಪೂರ್ಣತೆಗಳಂತೆ – ಒಮ್ಮೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಖರವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ನೆಲೆಸಿರುವ…

ಸದಾ ಬಹಾರಿನ ಒಂದು ಗೀತೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಿಟಕಿಯ ಆಚೆ ದಾಸವಾಳದ ಗಿಡ ಗಾಳಿ ಗಂಧ ಎರಡೂ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತೂಗುತ್ತಿದೆ ಅದರ ದೇಟಿನ ತುದಿಗೆ ಒಂದು ಹೂ ಐದು ಎಸಳಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಕ್ಕು, ಇನ್ನೆರಡು ಪೇಲವ ಮತ್ತೊಂದು ಲಾರ್ವಾದ ಪಾಲಾಗಿ ಗೋಲ ಗೋಲ…

ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತಿಹರು ಅವಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುತಿಹರು ಬಹುಶ: ನೀನು ಅದೇ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಒಂಟಿತನದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಏನು ಹೇಳಲಿ…. ನೋವಿನಲ್ಲಿರಲು ಮತ್ತು ಒಂಟಿಯಾಗಿರಲು ನನಗೆ ಯಾವತ್ತೂ ಸಮಯವೇ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅವಳು ಈಗಲೂ ಭೇಟಿಯಾಗುವಳು ಬೆಳಗಾಗಿ, ಸಂಜೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಗಾಗ…

ಅವನೇನೋ ಮುಡಿಸಿ ಹೋದ, ಮುಡಿಗಿಷ್ಟು ಮಲ್ಲಿಗೆ… ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಅರಳುತ್ತಿವೆ ನೆನಪುಗಳು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮತ್ತೆ ಎಂದು ಬರುವನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ?! ದೇಶ ಕಾಯಲು ಹೋದವನಿಗೆ, ಆಗೊಮ್ಮೆ, ಈಗೊಮ್ಮೆ ಬರಬಹುದು ಎನ್ನ ನೆನಪು ! ನನಗಿಲ್ಲಿ ಅನುಗಾಲ ಅವನದೇ ಕಂಪು ಇಂದು…

ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ… ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವ ಮರಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಅನುಮಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ, ಈಗ ಅಚ್ಚರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹುಡುಗುತನದ ಚುರುಕು, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ- ಬಿದ್ದ ಭಾವ ನಾನು ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಅವಳೇ ತುಂಬಿದ್ದಾಳೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ, ಈಗೀಗ ನಾನು ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಒಂದು…

ಬದ್ಧನಾಗಿರು ಬದುಕಿಗೆ ಪಾಚಿಗಟ್ಟಿ ನಿಂತ ಹಸಿರು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಹಳದಿ ಬಿದಿರಿನ ಮೆಳೆಯ ನೆರಳು ಓಡಿ ಮೋಡಿ ಎಂಬಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ ಲೀಲೆ ಕೊಳವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಆಗಸದ ಕನ್ನಡಿ! ಅದಾವುದೋ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಪುರ್ರನೆ ಹಾರಿ ಬೆಳ್ಹಕ್ಕಿ ಬಳಗವೊಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ನೀರಿಗಿಳಿದ…