ಹಂಗು ತೊರೆದ ಹುಡುಗಿ ಅವಳು ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನು ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಸವಿಯುತ್ತಲೇ ನಡೆದವಳು. ಆಗಾಗ ಓದುತ್ತಾಳೆ, ಮತ್ತೇನೋ ಗೀಚುತ್ತಾಳೆ, ಹೊರಗೆ ನಿಂತು ನಾಯಿಗಳ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಕಂಡರೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಒಳಬರುತ್ತಾಳೆ. ಒಂದು ರಾಶಿಯೆನಿಸುವಷ್ಟು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾಳೆ. ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರಕ್ತದ…
Category: ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಸ್ಕೃತಿ
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೯೨, ಕವಯತ್ರಿ: ಡಾ.ಮುಮ್ತಾಜ್ ಬೇಗಂ, ಗಂಗಾವತಿ
ಮನಸ್ಸೆಂಬ ಗೋಡೆಯಲಿ ಹಕಳಿ ಹಕಳಿಗಳು ಕೀಳುತ್ತಿವೆ ಮೆತ್ತಿದರೂ, ಸಾರಿಸಿದರೂ ಮತ್ತೆ ಶಕ್ತಿಕುಂದಿ ಉದುರುತ್ತಲೇ ಇದೆ ಹೇಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಲಿ? ಬೆಳಕೊ ಮಬ್ಬಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯ ಮುಂದೆ, ಕುಳಿತ ನೆಲವು ನಡುಗುತ್ತಿದೆ ಕ್ರೌರ್ಯದ ಕಂಪನಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಮುಂದಡಿ ಇಡಲಿ? ಗೋಡೆಗಚ್ಚಿದ ಬಣ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದರೂ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೯೧, ಕವಯತ್ರಿ: ಡಾ. ಕೆ.ಎನ್. ಲಾವಣ್ಯ ಪ್ರಭಾ, ಮೈಸೂರು
ನನಗನಿಸುತ್ತಿದೆ ಈಗ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಇದ್ದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ‘ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು’ ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನರನ ಶ್ವಾಸ , ನರಿಯ ಊಳು ಕೊಡಲಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟು ಚಿಗುರುವ ಮರ ಮುಳ್ಳಿನ ನಡುವೆಯೂ ಅರಳಲೆತ್ನಿಸುವ ಹೂವು ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಾಗಿ ಕಾಂಕ್ರೀಟು ಕೋಟೆಗಳು ಅವುಗಳ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೯೦, ಕವಿ: ಸಿದ್ದು ಜನ್ನೂರು, ಚಾಮರಾಜನಗರ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಕನ್ನಡತಿ… ಮಗಳು…
ಕನ್ನಡತಿ… ಮಗಳು… ಹೂ ಅರಳುವಷ್ಟೆ ಲಯ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಥೇಟ್ ಜೇನಿನ ಮಾಧುರ್ಯ… ಬೆಳಕಿನಂಗಡಿ ಗೂಡುಕಟ್ಟಿ ಚಿತ್ತಾರ ಮೂಡಿಸಿದಷ್ಟೆ ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿಗೆ ಮಿನುಗು ತಾರೆ ಆಗೆ, ನನ್ನ ಕವಿತೆಗೆ ತಿರುವಿದ ಪದಗಳು…. ಗೋಡೆಗಂಟಿ ಕುಂತ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಕುಣಿಯುವಷ್ಟು…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೯, ಕವಿ: ಎ ಎಂ ಪಿ ವೀರೇಶಸ್ವಾಮಿ, ಹೊಳಗುಂದಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಾದ ಲೋಕ
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಾದ ಲೋಕ ಓ ಬಣ್ಣವೇ ನೀನಗದೆಷ್ಟು ಬಣ್ಣ ಬಗೆದಷ್ಟೂ ಮೊಗೆದಷ್ಟೂ ವಿಭಿನ್ನ ಹಚ್ಚಿದಷ್ಟೂ ಒರಸಿದಷ್ಟೂ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಶೂನ್ಯ ಶೂನ್ಯ ಮಾತು ಮೌನದಲಿ ಮೌನ ಮಾತಿನಲಿ ನಗೆ ಹೊಗೆಯಲಿ ಹೊಗೆಯ ನಗೆಯಲಿ ಪ್ರೀತಿಯಾ ನೆಪದಲಿ ನೆಪದ ಪ್ರೀತಿಯಲಿ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೮, ಕವಯತ್ರಿ: ಸಂಘಮಿತ್ರೆ ನಾಗರಘಟ್ಟ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:ಜೋಲಿಯ ಕಟ್ಟಿದಾಗ
ಜೋಲಿಯ ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಆಗೆಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಬಣ್ಣವಾಗಲಿ ನನ್ನ ತೂಕವಾಗಲೀ ನಿನ್ನೊಲವಿನಳತೆಗೆ ಸಿಲುಕಿರಲಿಲ್ಲ ಈಗೀಗ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಮುಖದ ಕಲೆಗಳ ಎಣಿಸುತ್ತಿವೆ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ ನಿನ್ನ ಮಾತಿಲ್ಲದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಮುಗಿಲಷ್ಟು ತೂಕವಿದೆ ನಿದ್ದೆಯಿಲ್ಲದ ರಾತ್ರಿಗಳು ಜೋಗುಳ ಹಾಡಿ ತೂಗಿದ ತೊಟ್ಟಿಲ ನೆರಳೇ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೭, ಕವಯತ್ರಿ: ರೇಖಾ ಪ್ರಕಾಶ್ ಕೆ ಎಂ, ಹೊಸಪೇಟೆ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಓ ..ಬಾಲ್ಯವೇ!
ಓ ..ಬಾಲ್ಯವೇ ಓ ..ಬಾಲ್ಯವೇ ನೀ ಮತ್ತೇ ಬರಲಾರೆಯಾ???… ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ,.. ಗೋಡೆಗಳ ಗೊಡವೆಯಿಲ್ಲದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಅರಮನೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ,.. ಗಾಯವಾದರೂ ಬಳಿದು ಎಂಜಲು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಓ ..ಹಸಿರು ಹೃದಯದ… ಬಾಲ್ಯವೇ ನೀ ಮತ್ತೆ ಬರಲಾರೆಯಾ ??.. ಭವಿಷ್ಯದ ಆತಂಕವಿರಲಿಲ್ಲ..…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೬, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಎಂ ಎಸ್ ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನ್ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಅಜ್ಜಿ
ಅಜ್ಜಿ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು. ಅಜ್ಜಿ ತೀರಿಹೋಗಿ ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾದವು; ನಾವೆಲ್ಲ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಅವ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಹಾಗೆ ಕರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬೇರೊಂದು ಕಥೆಯೇ ಇದೆ. ಅದೆಲ್ಲ ಇರಲಿ; ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುವೆ, ಅದೊಂದು ನೀಳ್ಗಥೆ. ಯಾಕೆ ಅಜ್ಜಿ ಆಗೀಗ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನಾದರೂ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೫, ಕವಿ:ಜಬೀವುಲ್ಲಾ ಎಂ. ಅಸದ್, ಹಿರಿಯೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಕವಿಯ ಕಷ್ಟ
ಕವಿಯ ಕಷ್ಟ ಕವಿತೆ ಮಾರಾಟದ ಸರಕಲ್ಲ ಅದಕ್ಕಾವ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೂ ಇಲ್ಲ ಆದರೂ… ಕವನ ಸಂಕಲನಗಳು ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತವೆಯಲ್ಲ! ಕಥೆ – ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗಿರುವ ಬೆಲೆ-ನೆಲೆ, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಪ್ರಕಾಶಕರ ದಾಸೋಹ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಓದುಗ ಪ್ರಭುಗಳ ಸಮ್ಮಾ(ನ್ಮಾ)ನ ಕವಿತೆಗಳಿಗಿಲ್ಲ ಅಂತೆಯೇ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಸಹ ಆದರೂ ಕವಿ…
ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೪, ಕವಯತ್ರಿ: ಡಾ. ಸಿ. ಸುಜಾತಾ ಚಲವಾದಿ, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಒಡಲ ಮನೆ
ಒಡಲ ಮನೆ ನೂರಾರು ಮಕ್ಕಳ ಹೆತ್ತೊಡಲು ಆಸೆಗನಸನು ಹೊತ್ತು ಚಿಗುರೆಲೆಗೆ ಬಂಗಾರದ ಲೇಪನ ಹಚ್ಚಿ ಅಗುಳಿನ ಚೀಲ ತುಂಬುವಳು ತೊದಲನುಡಿಗಲಿಸಿ ಕುಡಿನೊಟದಿ ತೋಳತೆಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿಮುದ್ದಾಡಿ ಲಾಲಿತ್ಯದ ಕಣಜವನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ತುಂಬಿ ಮೆರೆಸಿ ಬೀರುನಗೆ ಬೀರುವಳು ಕರುಳ ಕುಡಿಗಾಗಿ ಕುಳ್ಳೊಟುತ್ತ ಶ್ರಮಕೆ ಬೇವರ…
