ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೩, ಕವಿ: ಡಾ.ಲಕ್ಷ್ಮಣ ವಿ.ಎ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಹೀಗೊಂದು ಸುದ್ದಿ ಇದೆ

ಹೀಗೊಂದು ಸುದ್ದಿ ಇದೆ ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕವಿ ಇದ್ದಾನಂತೆ ; ಇವನು ಚಿಕ್ಕವನಿರುವಾಗ ‘ಮೇಜು’ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಹೆಸರು ಗೀಚುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ! ಈಗ ದೊಡ್ಡ ಕವಿಯಂತೆ; ಬಲು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಈಗ ಇ ‘ಮೇಜು’ ಮಾತ್ರ ಬಳಸುತ್ತಾನಂತೆ ! ಇಳಿ ಬಿದ್ದ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೨, ಕವಿ: ಸಿದ್ದು ಜನ್ನೂರು, ಚಾಮರಾಜನಗರ

ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವನು ಬುದ್ಧ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ… ಎಲ್ಲರು ದ್ವೇಷದ ನಶೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಔಷಧವಾಗಿ ಬಂದವನು ಬುದ್ಧ ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದ… ಎಲ್ಲರೂ ಮೌಢ್ಯದ ಸಂಕೋಲೆಗೆ ಬಿದ್ದು ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೧, ಕವಿ: ಮನಂ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು

ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು ನಾಮಕಾವಸ್ತೆ ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು, ಬಿಸ್ಕೀಟು ಹಾಕುವವನ ಮೂಸೋ ನಾಯಿಗಳು, ಆಟವಾಡಿಸೋನ ಮುಂದೆ ತೆವಳುವ ತೆವಲು ನಾಯಿಗಳು, ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು, ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು. ಬಾಡಿಗಾಗಿ ಬೊಗಳೊ ನಾಯಿಗಳು, ಚಿಕ್ಕಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಮುಕ್ಕೊನಾಯಿಗಳು, ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅಂಜೊನಾಯಿಗಳು, ಕಾವಲು ನಾಯಿಗಳು, ಕಾವಲು…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೮೦, ಕವಿ: -ಎ.ಎನ್.ರಮೇಶ್.ಗುಬ್ಬಿ., ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಒಲವೇ ವಿಸ್ಮಯ..!

“ವಿಸ್ಮಯ ಒಲವಿನ ಸವಿ ಸುಂದರ ಕವಿತೆ. ಅದ್ಭುತ ಅನುರಾಗದ ಮಧು ಮಧುರ ಭಾವಗೀತೆ. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಪ್ರೇಮದ ಜೀವಸಂವೇದನೆಗಳ ಸಾರವಿದೆ. ಆಸ್ವಾಧಿಸಿದಷ್ಟೂ ಪ್ರೀತಿಯ ಭಾವಾರಾಧನೆಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಒಲವೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ಯುಗ-ಯುಗದ ವಿಸ್ಮಯವೂ ಹೌದು. ಜೀವ-ಭಾವಗಳ ಅತಿಶಯವೂ ಹೌದು. ಬರೆದಷ್ಟೂ ಬಣ್ಣಗಳ ನಿತ್ಯ ನಾವಿನ್ಯವೂ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೯, ಕವಯತ್ರಿ: ಶಾಂತಾ ಪಾಟೀಲ್, ಸಿಂಧನೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಮೌನ

ಮೌನ ಮೌನವೊಂದು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡೆ ನಾ ಮೂರ್ಖ ಜನರೆದುರು ಮಾತನಾಡಿ ಮಾತಿನ ಮೌಲ್ಯ ಕಳೆಯಬಾರದೆಂದು. ಮೌನವೊಂದು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡೆ ನಾ ಭಾವನೆಗಳನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಜನರೆದುರು ಮಾತಾಡಿ ಮತಿಹೀನಳೆನಿಕೊಳಬಾರದೆಂದು. ಮೌನವೊಂದು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡೆ ನಾ ಮುಖವಾಡದ ಜನರೆದುರು ಸುಳ್ಳಿನ ಕಂತೆಯೊತ್ತು ನಟಿಸಲುಬಾರದೇ ನಗೆಪಾಟಲಿಗಿಡಾಗಬಾರದೆಂದು ಮೌನವೊಂದು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡೆ ನಾ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೮, ಹಿರಿಯ ಕವಿ:ಸಿದ್ಧರಾಮ‌ ಕೂಡ್ಲಿಗಿ, ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಕಾರ: ಗಜಲ್

ಗಜಲ್ ಎದೆಯ ಕಡಲೇ ಉರಿಯುತಿರುವಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ಒಡಲ ಬೇಗೆ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವಾಗಿರುವಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ರೆಕ್ಕ ಕತ್ತರಿಸಿದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರದೆ ಚಡಪಡಿಸುತಿರುವೆ ನಿಂತ ನೆಲವೇ ಬಾಣಲೆಯಾಗಿರುವಾಗ ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳಲಿ ದಿಕ್ಕು ತಪ್ಪಿದ ಕಡು ಕತ್ತಲೆಯಲೊಂದು ಕುರುಡು ದಾರಿ ಆಸರೆಯಾದ ಕೋಲೇ ಹಾವಾಗಿರುವಾಗ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೭, ಕವಿ: ಲೋಕಿ(ಲೋಕೇಶ್ ಮನ್ವಿತಾ), ಬೆಂಗಳೂರು

ನನ್ನ ಅಸಹಜ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಒರೆಗಚ್ಚಿ ನೋಡದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊರೆದುಹೋದೆನೆಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾತನೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದನ್ನು ತಾಳ್ಮೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೂ ಪಕ್ಕದ ಅಸಹನೆಯ ಕೊಳದೊಳಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೬, ಹಿರಿಯ ಕವಿ: ಎಂ ಎಸ್ ರುದ್ರೇಶ್ವರಸ್ವಾಮಿ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕವನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: ಒಂದು ಮೌನದ ನಂತರ…

ಒಂದು ಮೌನದ ನಂತರ… ಬಯಲಲ್ಲಿ ಗೋಡೆ ಎಬ್ಬಿಸಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವುದನ್ನು ಕಲಿತೆವು. ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಪ್ರೀತಿ, ಆತ್ಮೋದ್ಧಾರ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡಿದೆವು. ನಾಗರೀಕತೆ ಬೆಳೆದಂತೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಂಸ್ಕಾರ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಬೇಕಿತ್ತು. ನದಿ ಹರಿದ ಹಾಗೆ; ನೆರಳು ಹಿಡಿಯಲು- ಹೊರಟು, ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡೆವು.…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೫, ಕವಿ:ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ, ಬೆಂಗಳೂರು

ಕಾಲಕ್ಕೊಂದು ಹೃದಯವಿರಬಹುದಾಗಿದ್ದರೆ, ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿರುತ್ತಿತ್ತು ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾವು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾದ ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ. ನಮ್ಮ ಒಡಕಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಒಟ್ಟು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು ಚೂರುಗಳನ್ನು ಅಕ್ಕರೆಯಿಂದ, ಮತ್ತು ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು ನಮಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಕೇವಲ ಉಸಿರಾಟವಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನ ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ತನಕ. ಬಗ್ಗಿ…

ಅನುದಿನ ಕವನ-೧೮೭೪, ಕವಯತ್ರಿ: -ಡಾ. ಸೌಗಂಧಿಕಾ. ವಿ ಜೋಯಿಸ್, ನಂಜನಗೂಡು, ಕಾವ್ಯ ಪ್ರಕಾರ:ಗಜಲ್

ಗಜಲ್ ಭೂರಮೆ ಸೊಬಗಿಗೆ ಮಾಧವ ಸೋಲಲು ರಾಧೆಯು ಬಾಗಿದಳು ಶರದ ವೇಗದಲಿ ಧಾವಿಸಿ ಸಿಗ್ಗಲಿ ಚೆಲುವನ ಕೂಗಿದಳು ಕರಗಿ ಮುರಳಿಯ ನಾದಕೆ ಚಿತ್ತವು ಶಿರವ ತೂಗದಿಹುದೇ ಭರದಿ ಒಲವ ಕಡಲಲಿ ತೇಲುತ ತರುಣಿಯು ಸಾಗಿದಳು ಕರವ ಮುಗಿಯುತ ಭಕುತಿ ತೋರಲು ಮುರಾರಿ…