Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ನನ್ನ ವಿದಾಯದ ನಂತರ ಎದೆಯು ನೆತ್ತರಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಹೋದಾಗ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಶ್ವಾಸದಿ ಹೊರ ಬಿದ್ದು ಹೃದಯವು ಮತ್ತೆ ಮಿಡಿಯಲಿ ಹಗಲು ಇರುಳು ನೋವು ಭೋರ್ಗರೆದು ಕಡಲಾಗಿ ಹರಿವ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳು ಹೊಸದಾದ ಕನಸ ಕಟ್ಟಲಿ ಮೌನದ ಮೊರೆ ಹೋದ ಕೆಂದುಟಿಗಳಿಗೆ ಮುಂಜಾನೆಯ…

ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಒಂದು ಗುಟುಕು ದಾಹ ತೀರಿಸುವ ಒಂದು ಹನಿ ಮುಳುಗಲೀಯದೆ ತೇಲಿಸುವ ಆ ಒಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ ಸುಳ್ಳಾದರೂ ಸರಿಯೇ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತು ಕೊಡು ಬಿಗಿಯಾಗಬೇಕು ಬಂಧ ಒಂದು ನೂಲು ಕೊಡು ಗೂಡ ನೇಯಬೇಕು ಅದರೊಳಗು ಬೆಳಗಬೇಕು ನಿನ್ನ…

ಸಮಯದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯೆಂದರೆ, ಅದು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಭಯವನ್ನು ಇಂಚಿಂಚಾಗಿ ಅಳಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ ಮೊದಲಿನ ಹಾಗೆ, ನಿಮಗೆ ಎಲ್ಲಿ ನೀರಾಗಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಗೊಂದಲ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ನೀವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಕತೆಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ನಿಮ್ಮದೇ ಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಅವರ ಪಾತ್ರ ಬಂದು ಹೋಗಿರುತ್ತದೆ…

ಅವಳ ಪ್ರೇಮಿಗೆ… ಸಂಬಂಧಗಳು ನಿನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸರಪಳಿಯಾದಾಗ ತುಂಡು ಮಾಡು ಲೋಕದ ತಕ್ಕಡಿಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೋಟಿ ತೂತು.. ನಿನ್ನ ತೂಗುವವರ ಲೆಕ್ಕ ಇಂದೇ ಚುಕ್ತ ಮಾಡು… ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿತ ಹಕ್ಕಿ ಉಂಡು ಹಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ಹಾರಲಾಗದ ಮನುಷ್ಯನ ಬಂಧಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಕ್ರಮವೇ ಬಂಧಿಯಾಗಬೇಡಾ ಪ್ರೇಮ ರೆಕ್ಕೆ…

ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿಕೊ ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ… ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಬಡಿತವಾಗಲು ನಿನ್ನ ನಿಟ್ಟುಸಿರ ಶಬ್ದವಾಗಲು ನಿನ್ನ ನಾಡಿಯೊಳಗಿನ ಮಿಡಿತವಾಗಲು ನಿನ್ನ ಹೊಕ್ಕುಳೊಳಗಿಂದ ಉಬ್ಬುವ ಆಲೋಚನೆಯ ಸಂತತನವಾಗಲು ಆಯಾಚಿತವಾಗಿ ಒದಗಿದೆ ಸಂದರ್ಭ ಯಾವತ್ತಿಗೂ ನೀನು ಕಾಣುವ ಅಸಹಜ ಕನಸಿನ ಸಣ್ಣ ಭಾಗವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು…

ಗಜಲ್ ಸಾವಿರ ಜಪಗಳ ಮಾಡಿದರೂ ಮನ ಶುದ್ಧಿಯಾದವರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಹತ್ತು ಹುದ್ದೆಗಳನೇರಿದರೂ ಜನರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದವರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ನೂರು ಕೂವೆಗಳ ಚಿತ್ತದ ಹುತ್ತದಲಿ ಅಡಗಿಹುದು ಕರಿನಾಗರ ವ್ರತ ನೇಮಗಳನು ಮಾಡಿಯೂ ಸರಳ ನಡೆಯವರ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಹಗಲಿರುಳುಗಳ ಜೋಕಾಲಿಯಲಿ ಜೀಕಿ ಮರೆತು ಬೆಳೆದಿಹರು…

ಒಂದು ಮಧ್ಯಂತರ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದೆ ನೀನು ನಡುದಾರಿಯಲಿ ಪೋಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಕೊನೆಯ ಮುತ್ತನು ನುಂಗಿ ಹಾಕಿತು ಮಾತು ಕೊನೆಯ ಮೌನವನು ನಟ್ಟಿರುಳ ಕತ್ತಲೆ ಸ್ಫೋಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ನಕ್ಷತ್ರವೂ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗುತಿತ್ತು ಬರಿದಾಗುತ್ತಿರೋ ಕಡಲ ಕೊನೆಯ ಹನಿಗಳಲಿ ಕಡಲ ತೀರ ಉಸಿರಾಡುತಿತ್ತು ಬರಡು…

ಸಂವಿಧಾನವೇ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವು                      ಭಾರತೀಯರ ಜೀವವು                               …

ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ ನಮ್ಮ ಹೆಮ್ಮೆ ಭಾತೃತ್ವದ ಬೆಸುಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಪರಮಾಧಿಕಾರ ಪ್ರಧಾನ ಸರ್ವರಿಗೂ ಸಮಬಾಳು ಎಂಬ ಧ್ಯೇಯ ಸಾರುತಿವೆ ವಿಧಿ ವಿಧಾನಗಳ ಅಧ್ಯಾಯ ನಮ್ಮಭಾಷೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾವ ಒಂದೆ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮ ಬೇರೆ ಧರ್ಮ ಒಂದೆ ರಾಜ್ಯಗಳು…

ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಈಗ.. ವಿಳಾಸ ಬದಲಾಗಿದೆ, ಈ ಮೊದಲಿನಂತೆ ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಬೇಡಿ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಕಂತಲೇ ಬದಲಾಯಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಬದಲಾವಣೆ ಜಗದ ನಿಯಮ ಅಂತಾ ನೀವೇ ಹೇಳ್ತಿದ್ರಿ ತಾನೆ..! ಕಾಲದ ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಗಡಿಯಾರ ನಡೆದಂತೆ‌, ನಾವೂ ಕೂಡಾ… ನಮ್ಮ ದಾರಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವೇ…