Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಕಾದಿರುವೆ…. ಮೌನ ಮುಸುಕಿದ ದಾರಿಯಲಿ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಆಡದೆ ಉಳಿದಿಹ ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳು… ಬಂದು ಭುಜಕ್ಕೊರಗಿ ಆಲಿಸು ಸಾಕು.. ಕಾದಿರುವೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೊಂದು ಸೀಟು ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿ ಖಾಲಿತನವ ಮನದೊಳಗಡಗಿಸಿ ಜಗದ ಕಣ್ಣ ನಂಬಿಸುವೆ ಹಾಸವ ಬೀರಿ, ಆದರೆ ಅಂತರಾತ್ಮದ ನೋಟ ಎದುರಿಸಲಾದಿತೇ ಹೇಳು.. ಒಮ್ಮೆ…

ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ…. ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ನಾಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮ ಮೂಡಿಸಿದ ನುಡಿ ಎದೆಯ ಮಂದಿರದ ಒಳಗೆ ಅಪ್ಪ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ಕಿಡಿ..! ಸ್ಲೇಟು ಹಾಳೆಗಳ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಗುರುಗಳು ತಿದ್ದಿಸಿದ ಅಕ್ಷರ ತನುಮನದ ನರನರದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಗೆಳೆಯರು ಹರಡಿದ ಸ್ವರ.! ಒಡಲಲಿ ಮೊರೆವ ಭಾವವ ಜಗದೆದುರು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಲಿಪಿ…

ಕೂಡಿ ಕಟ್ಟಿದ ಕನ್ನಡ ಬೆಳಗು ಸೂರ್ಯನ ತೇಜ ಪುಂಜವು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಮೆಯ ಕನ್ನಡ, ಇರುಳಚಂದಿರನ ಹಾಲು ಬೆಳದಿಂಗಳು ಚೆಲುವ ಚಿಮ್ಮುವ ಕನ್ನಡ. ಹರಿವ ನದಿಯ ಗಾನ ಕಲರವ ಸವಿಯ ಸೊಗಸಿನ ಕನ್ನಡ, ನೂರು ಕೋಕಿಲ ಒಂದೇ ಸ್ವರವು ನಾದ ವೈಭವ ಕನ್ನಡ.…

ಕನ್ನಡಾಂಬೆ ಇರಲೆಮಗೆ ತಾವು ! ಪೊಡಮಡುವೆ ತಾಯೆ ಕನ್ನಡಾಂಬೆ ಎನ್ನಬ್ಬೆ ಬತ್ತದ ಆ ವಾತ್ಸಲ್ಯದೊರತೆಗೆ ನಿನ್ನೆದೆ ತುಂಬಿ ಪುಟಿವ ಭಾವಝರಿಗೆ ನಿನ್ನೊಡಲ ಮಡಿಲ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಿರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಂಗಳಲಿ ಹೊಳೆವ ಕರುಣ ಧಾರೆಗೆ ಪೊಡ ಮಡುವೆ ಎನ್ನ ಪೊರೆವ ಮಾತೆ ನಿನ್ನಂಗಳ…

ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ ತೀಡಿ ಬಾ…! ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ಕಾರ್ಮೋಡದಂತೆ ಹೃನ್ಮನವ ಆವರಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಾ ನನಗಾಗಿ ಕಂಬನಿಯ ಹನಿಸಿ ಮಳೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ ನಲ್ಲ..! ಹರಿದು ಹಗುರಾದೆ ಎನಿಸಿದರೂ ಆಗ ಕ್ಷಣದೆ ಹೃದಯವೇ ಬಲುಭಾರ ಹೆಚ್ಚುವುದು ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ಸೇರಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯೊಂದು ಮನದ ಪೂರಾ ನೋವನ್ನಡಗಿಸಿ ನಗುವೊಂದನೇ…

ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ…. ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅದು ತೋಟದ ಹಾದಿ ತುಳಿದಷ್ಟು ಅಂಗಾಂಗ ಪುಳಕ ಅನುಭವಿಸಿದಷ್ಟು ನವರಸಗಳ ಜಳಕ ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅದು ನಿಸರ್ಗಧಾಮ ಆಸ್ವಾದಿಸಿದಷ್ಟು. ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಇಂಪಿದೆ ನಯನಿಸಿದಷ್ಟು ನವಿಲುಗಳ ನಾಟ್ಯವಿದೆ. ಕನ್ನಡವೆಂದರೆ ಅಮ್ಮನ ಅಡಿಗೆಮನೆ ಉಂಡಷ್ಟೂ ರಸ ಕವಳದ ರುಚಿಯಿದೆ ಕುಡಿದಷ್ಟೂ ಅಮೃತದ ಸವಿ…

ನಿನ್ನ ನೆನಪೇ ಅಮರ ನಮ್ಮ ಪುನೀತ ಬಣ್ಣದಾ ಬದುಕಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಯದು ಬಣ್ಣನೆಗೂ ಸಿಗದಿಂದು ಕೊನೆಯ ದಿವಸದಲಿ ಅಣ್ಣಂದಿರಿರುವಾಗ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಸೂಳಾಯ್ತೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿನ ಬೊಂಬೆ ಇಲ್ಲವಾಯ್ತೆ|| ಅಕ್ಕರೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಸವಿ ನೀಡಿ ಕಕ್ಕುಲತೆಯಿಂದೆಲ್ಲ ಮಾತನಾಡುತಲಿ ಬಿಕ್ಕು ತಾ ಬರುವಂತೆ…

ಗಜಲ್ ಬರೀ ದೊಂದಿಗಳೇ ಉರಿಯುತಿರುವಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳ ಹುಡುಕುತಿರುವೆ ಬರೀ ಒಣ ನೋಟಗಳೇ ಇರುವಲ್ಲಿ ಕಣ್ಬೆಳಕುಗಳ ಹುಡುಕುತಿರುವೆ ಯಾರು ಯಾರೋ ಗೀಚುತಿರುವ ಹಾಳೆಯಲಿ ಸಿಕ್ಕುಗಳ ಗೋಜಲು ಅರ್ಥವೇ ಇರದ ಪದಗಳ ಇರುವೆಡೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳ ಹುಡುಕುತಿರುವೆ ಕತ್ತಲೆಯನೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿದೆ ಸೊನ್ನೆ ಭಾವಗಳು ಖಾಲಿ…

ಕವಲು ದಾರಿಯಲಿ ನಿಂತು.. ಹೆಜ್ಜೆಗೊಂದು ಸಿಹಿ ಕಹಿ ನೆನಪ ಮನದಿ ಹೊತ್ತು ನಡೆದವಲ್ಲ ದಾರಿ ಸವೆದಂತೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತು ಗುರಿ ಇದ್ದೂ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಕಾಲ ಉರುಳಿದಂತೆ ಕವಲು ದಾರಿಯ ಸಂದಿಗ್ಧತೆಗೆ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟೆವಲ್ಲ… ಬಾಳದಾರಿ ನಡುವೆ ಮೆರೆದ ಮಾತು ಮರೆಯಿತೇಕೆ ವಿರಹದುರಿಗೆ…

ಹೋದ ದಾರಿಯಲಿ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಾರದವರು ಕಾಡುವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ, ಮನದೊಳು ಇಣುಕುವರು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ರೂಪ,ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತುಗಳು ಕನಸಿನೊಳಗೆ, ಅವರ ಮನಸಿನೊಳಗೇನಿದೆಯೋ ಏನು ಹೇಳಲು ಹೊರಟಿರುವರೋ ಒಂದೂ ಅರ್ಥವಾಗದು, ಇನ್ನೂ ಬದುಕುವ ಆಸೆಗಳಿದ್ದವರು, ಏನೇನೋ ಕನಸುಗಳ ಹೊತ್ತಿದ್ದವರು, ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಮಣ್ಣು…