Category: ಅನುದಿನ ಕವನ

ಪ್ರೇಮ! ಎಲ್ಲೋ ಓದಿದ ನೆನಪು ಥೇಟ್ ಹಾಗೆಯೇ.. ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಎರಡಲಗಿನ ಕತ್ತಿಗಳೇ ಸರಿ, ಮೋಹಕ ಸೆಳೆತ ಅಬ್ಬಬ್ಬ… ಎದೆಗಿಳಿಸಿದರೆ ರಮ್ಯ ನೋಟ ಎದೆ ಸೀಳಿದರೆ ಏನೀ ಹರಿತ, ಎದೆ ಅಮೃತ ಬಳ್ಳಿ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಮದ್ದು ಕಾಯಕ್ಕೆ ಮುದ್ದು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ ನೇರ…

ಸವಿ ಎಂದು ಗೊಣಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ… ಈ ದಾರಿಯ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬನೆ ನಡೆವಾಗ ಗುಯ್ ಎನ್ನುವ ಗಾಳಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ಹೇಳುತ್ತದೆ… ನಾ ಪದ್ಯ ಗೀಚಲು ಸಿದ್ದನಾದಾಗ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಮೋಹ, ವ್ಯಾಮೋಹ ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೆ ಎಂಬುದ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ ನನಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ… ನೀ ನನಗೆ…

“ಇದು ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮದೇ ಜೀವಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಅನಾವರಣದ ಸತ್ಯ ಕವಿತೆ. ಬಂಧಾನುಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ನರಳುವ ವೇದನೆ ನಿವೇದನೆಗಳ ನಿತ್ಯ ಭಾವಗೀತೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಷ್ಟೂ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಗತಿಗಳ ಸಾರವಿದೆ. ಅರ್ಥೈಸಿದಷ್ಟೂ ಬಾಳಿನ ವಿಷಮ ವಿಷಾದ ಘಳಿಗೆಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಿದೆ. ಇದು ಆಗಾಗ ಅನುಭವಿಸುವ ಸಕಲರ…

ನಗು! ಅಷ್ಟು ನಗದಿದ್ದರೆ ಏನಂತೆ ಒಳಗಿನ ನೋವ ಮರಿಲಾಕ್ಕಾದರೂ ನಗಬೇಕು ಸಲೀಸದಾ ಹಲ್ಲು ಗಿಂಜಿ ತುಟಿ ತೀಡಿ ನಕ್ಕ ನಗುವಲ್ಲಿ ಅಳಲು ಅಡಗಿದೆ ನಾಳೆ ನಾಡಿದ್ದು ಖುಷಿ ಸಿಗಬಹುದು ಇಂದು ದೊರಕಿದ ದಿನ ಬಾರದು ಎಷ್ಟೋ ವರುಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದು ಸವೆಸುವ…

ಅಷ್ಟು ಸುಲಭಕ್ಕೆ ನೀನು ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ ಈ ಕವಿತೆಯ ಆಗೆ… ಯಾರದೋ ನೋವಿಗೆ ಮುಲಾಮು ಈ ಕವಿತೆ ಓದಿದಷ್ಟು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಬಗೆಹರೆದ ಆಗೆ ಕುವೆಂಪು ಕವಿಶೈಲದ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಡು ಊರೂರಿಗೆ ಸಾಗುವ ಆಗೆ ಹಸಿರು ಕಾನನದ ಗಿರಿ ಶೃಂಗಾರ ಕವಿಯ…

ಪಾರಿವಾಳದ ಗುಟರು….. ನಾನು ದಿನಚರಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ, ಇವತ್ತು ಸುಮ್ಮನೆ ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ನೋಡಿದೆ; ಅಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳ ಕೆಳಗೆ ತಾರೀಖು ನಮೂದಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಡೆ ಪೆನ್ಸಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಿವೆ, ‘ಇವತ್ತು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ,…

ಅಕಾವ್ಯ! ಪಾಯಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಅದರ ಬಾಗಿಲುಗಳಿಗೆ ಚಿಲಕ ಹಾಕಲಾಗದಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಹಾಕಿದರೂ ನೆಟ್ಟಗೆ ಕೂರದಿರುವಾಗ…. ಹಾಡಲು ಬರದಿದ್ದರೂ ಸಡನ್ನಾಗಿ ನಾನು ಗಾಯಕಿಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ! ಹೌದು ಹಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಅದು ಜಾಗವಲ್ಲ…. ಆದರೂ ಹಾಡುವೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೀಗಾಯಿತು ನಳ ಜೋರಾಗಿ ಬಿಡೋಣವೆಂದರೆ…

ಸಂಕ್ರಾಂತಿಗೊಂದು ಸಾನೆಟ್ ರಾಜನಾಜ್ಞೆಗೆ ನವಿಲು ನಾಟ್ಯಗೈಯಲುಂಟೆ? ಕಾನೂನು ಕಟ್ಟಳೆಗೆ ಕೋಗಿಲೆ ಕೂಗಲುಂಟೆ! ಬೆದರಿಕೆಗೆ ಹೆದರಿ ರವಿ ಪಥ ಬದಲಿಸಲುಂಟೆ? ಕೋಟಿ ನೋಟಲಿ ಚಂದಿರನ ತೂಗಲುಂಟೆ! ಜಾಲತಾಣದಿ ಗೆಣಸು ಗೆಜ್ಜರಿ ಬೆಳೆಯಲುಂಟೆ? ಚಿನ್ನದ ಬಳ್ಳದಲಿ ಅನ್ನವನು ಅಳೆಯಲುಂಟೆ! ಪಬ್ಬು ಬಾರ್ ಗಳಲಿ ಕಬ್ಬು…

ಒಂದು ನಿರುಪಯುಕ್ತ ಕನಸು ಕಾಣೆಯಾದವರು ಸಿಕ್ಕು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಕನಸಿನೊಳಗೆ ಹೇಗೆ ಹಿಡಿದು ಕೊಡುವುದು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ? ಅದೇ ಗೋದಿ ಬಣ್ಣ ಹೋಳು ಮಾರೆ ಒಣಗಿದ ತುಟಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಹೃದಯ ತೇಲುಗಣ್ಣು ಕೆದರಿದ ಕಪ್ಪು ಬಿಳಿಪು ಕೂದಲು ಎತ್ತರ? ಎತ್ತರವ ಅಳೆಯುವುದು ಕಣ್ಣಿನ ತಾಕತ್ತಲ್ಲ…

“ಇದು ನಾವು ನೀವು ನಿತ್ಯ ಪಾಲಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಬಾಳತತ್ವಗಳ ಮಾರ್ಮಿಕ ಕವಿತೆ. ಬದುಕಿನ ಕಟು ವಾಸ್ತವಗಳ ನಿವೇದಿಸುವ ಸತ್ಯ ಸಂವೇದನೆಗಳ ಸಾತ್ವಿಕ ಭಾವಗೀತೆ. ಬೇಡದಕ್ಕೆಲ್ಲ ವೃಥಾ ವರಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುವುದೇಕೆ.? ಭ್ರಮೆ-ಭ್ರಾಂತುಗಳ ಬಿಟ್ಟು ಕಹಿಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಂಡು ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬಾರದೇಕೆ.? ಡೋಂಟ್ವರಿ ಅನ್ಕೊಂಡು ನಮ್ಮತನವನ್ನು…